Αισθητικές αξίες και σχετικισμός

[phthoggon]

Ήρθα προετοιμασμένος να πλακωθούμε και μου το χαλάς! (Πλάκα κάνω, δε μ' αρέσει να πλακώνομαι). Γενικά το επιχείρημα με τους strawmen είναι κακό και για τους δύο μας, αυτό που κάνουμε είναι να ερμηνεύουμε τα λεγόμενα του άλλου και να αναπτύσσουμε τη σκέψη μας πάνω σε αυτή την ερμηνεία. Πάντοτε πέφτει λίγο έξω.

Μπορεί η "ιδεολογία, η αισθητική και η ηθική" να βασίζονται όλα σε ιδέες και κρίσεις όσον αφορά την πραγματικότητα αλλά δεν είναι και τόσο το ίδιο πράγμα, και το να έχει κάποιος κάποιες προσλαμβάνουσες είναι πολύ διαφορετικό από το να προσεγγίσει κάτι με σκοπό να επιβεβαιώσει μία προϋπάρχουσα αντίληψη (η οποία είναι η κακή εκδοχή της "ιδεολογικής" προσέγγισης, σχολιάζω πάλι το πως νομίζω ότι κατανόησες το ποστ μου). Σα να ακούει με κλειστά αυτιά και η ιδέα για το πως "πρέπει" να είναι κάτι να υπερισχύει από την ίδια την εμπειρία της ακρόασης (βέβαια μπορεί να επίσης και να την ανατροφοδοτεί, δηλαδή "Πωπω, πόσο τρου είναι οι DRUNKARD, πορώνομαι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ") και εκεί περιπλέκονται πάλι τα πράγματα προς το σχετικιστικό, ε? Τουλάχιστον εάν η υποκειμενική εμπειρία είναι το απόλυτο ποιοτικό μέτρο σύγκρισης μας (στο περίπου αυτό δε λέει η φαινομενολογία?) και όχι αφηρημένες έννοιες όπως "πολυπλοκότητα" και "ένα δημιούργημα ανώτερης λογικής". Λογική είναι το εργαλείο, η εμπειρία είναι ο στόχος μας.

Όσο και αν ισχύει αυτό που λες νομίζω ότι όλοι λίγο-πολύ προσπαθούν να κατασκευάσουν κοινούς τόπους, όχι πάντα για να υπάρχει κάποιου είδους εξουσία της πλειοψηφίας ή κάποιο ανήκειν (που είναι πολύ σημαντικό) αλλά και γιατί πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο κατανόησης και σεβασμού. Αν συμφωνήσουμε σε 5-6 βασικούς κοινούς τόπους είναι πιο εύκολο να καταλάβω εγώ γιατί εσύ ακούς blackmetal και εσύ γιατί εγώ ακούω evanescence και οι δυό μας τον ρεμπετά και μετά να χτιστεί κάτι που ετυμολογείται στη λέξη κοινότητα. Όποιου είδους και φύσεως και να είναι αυτή.

Πλαίσιο κατανόησης και σεβασμού είναι το άι πήγαινε στο ρόκιν? Άμα θες να είναι κάποιος ανοιχτός και επηρεάσιμος απέναντι στην ευρύτερη πλειοψηφία τότε πρέπει να σέβεσαι και εσύ την μειονοτική άποψη, μήπως? Το να υπερασπίζεσαι με ασπίδα και σπαθί τα αισθητικά κεκτημένα του φόρουμ δεν είναι ακριβώς ο καλύτερος τρόπος για να γίνει ζύμωση για τους Evanescence και το black metal.

Η αντικειμενικότητα, όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ, είναι ορισμένες σταθερές (στη συγκεκριμένη κάποιες αισθητικές αξίες) που δεν εξαρτώνται από την δική μας άποψη και κοινωνία.

Αν αντιλαμβάνεσαι έτσι την αντικειμενικότητα λοιπόν, είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει παρά μόνο στο μυαλό σου. Τι σημείο αναφοράς μπορεί να έχει μια αντικειμενικότητα, αν όχι τους ίδιους ανθρώπους και την ίδια την κοινωνία από την οποία προκύπτει? Αντικειμενικότητα είναι ο κοινός κόσμος που μας περιβάλλει, ο οποίος είναι ένας. Εμείς είμαστε έξι δισεκατομμύρια και η έννοια αυτή είναι απλά ένας μέσος όρος μεταξύ μας. Για αυτό και ο όρος δι-υποκειμενικότητα προτιμάται τελευταία από τις κοινωνικές επιστήμες, ώστε να δείξει την προσωρινή και συνεχώς εναλασσόμενη ουσία της "συμφωνίας" ή ζύμωσης αυτής. Και μη μου πεις για το κοινό της "ανθρώπινης φύσης" επειδή η ανθρώπινη φύση δείχνει ότι στο κάτω κάτω (από ένα σημείο και πέρα τουλάχιστον) ο καθένας έχει διαφορετικές αισθητικές αξίες και θέλω!