Αισθητικές αξίες και σχετικισμός

[ikonoklast]

Προσπαθείς να ερμηνεύσεις μία αισθητική κρίση λες και είναι αποκλειστικά απότοκο "ιδεολoγίας".

Nομίζω ότι η ιδεολογία, η αισθητική και η ηθική είναι περίπου το ίδιο πράγμα.

Δε λέω ότι οι ιδέες δεν επηρεάζουν τίποτα, αλλά υποστηρίζοντας ότι κάποιοι ακούνε μουσική για να αποδείξουνε κάποια πόιντς (ή γράφουνε σε ένα φόρουμ για να αποδείξουνε κάποια πόιντς) σε κάνει μάλλον προσβλητικό.

Αυτό δεν νομίζω ότι το είπα πουθενά, γιατί δεν το πιστεύω. Μπορείς να γουστάρεις κάτι απλά γιατί το γουστάρεις, αλλά αν το ψάξουμε λίγο περισσότερο θα δούμε ότι το γουστάρεις γιατί έχεις προσλαμβάνουσες ώστε να το καταλάβεις αρχικά και μετά να το γουστάρεις. Εγώ όσο και να προσπάθησα στη ζωή μου ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω το ρεμπέτικο, γιατί δεν έζησα με τις παραστάσεις για να το καταλάβω. Μπορώ να ψυχανεμιστώ λίγο το κλίμα, μπορώ να χρησιμοποιήσω κάποια αισθητικά μου κριτήρια, όπως αυτό της ειλικρίνειας ή τα πολιτικά/ιστορικά ή ακόμα και κάποια μουσικολογικά που νομίζω ότι ξέρω, αλλά δεν έχω ιδέα τι νιώθει κάποιος που συγκινείται με Βαμβακάρη. Αντίστοιχα μπορώ να καταλάβω ακριβώς τι σκέφτεται ο Thanasis, και γι' αυτό τον γουστάρω κι εγώ, αλλά μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να εξηγήσω τι ακριβώς γουστάρω σε κάποιον από τη Δεσφίνα που ακούει όλη του τη ζωή ρεμπέτικο. Αν τουλάχιστον δεν χρησιμοποιήσω κοινές μας αξιολογικές κλίμακες.

Να, για αυτό τελικά μου ανακατεύεται το στομάχι όταν διαβάζω για "κοινώς αποδεκτά κριτήρια" και άλλες ψευτο-αντικειμενιές με βάση την αρχή της πλειοψηφίας. Επειδή αναπόφευκτα υπάρχει και κάποιος (ας πούμε εγώ τώρα) με το καπελάκι DUNCE στη γωνία. Γενικώς, η ταύτιση των απόψεων δε σημαίνει "αντικειμενικότητα", ο καθένας μπορεί να συμφωνάει επειδή κάποιος άλλος φωνάζει περισσότερο και μαζεύονται όλοι εκεί πέρα και εδώ πέρα είμαστε λίγοι και φοβόμαστε. Όταν μιλάμε για αντικειμενικότητα θα έπρεπε να (μπορούμε να) μιλάμε για ΣΩΣΤΟ και ΛΑΘΟΣ. Όλες οι αξίες πλήρως ορίσιμες, μαθηματικοποιημένες, και εάν κάποιος ξεφεύγει από αυτό, τότε λάθος/κατώτερος. Όμως, πέρα από το πλαίσιο της αντιληπτικότητας και της λογικής ανάλυσης, η αισθητική έχει να κάνει με το θέλω και το θέλω είναι σαν ένα κομμάτι που λείπει από τον καθέναν, δεν υπάρχει κατώτερο ή ανώτερο, είτε ταιριάζει είτε όχι.

Εδώ εσύ έχεις ένα strawman αλλά η τελευταία σου πρόταση είναι εξαιρετική. Όσο και αν ισχύει αυτό που λες νομίζω ότι όλοι λίγο-πολύ προσπαθούν να κατασκευάσουν κοινούς τόπους, όχι πάντα για να υπάρχει κάποιου είδους εξουσία της πλειοψηφίας ή κάποιο ανήκειν (που είναι πολύ σημαντικό) αλλά και γιατί πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο κατανόησης και σεβασμού. Αν συμφωνήσουμε σε 5-6 βασικούς κοινούς τόπους είναι πιο εύκολο να καταλάβω εγώ γιατί εσύ ακούς blackmetal και εσύ γιατί εγώ ακούω evanescence και οι δυό μας τον ρεμπετά και μετά να χτιστεί κάτι που ετυμολογείται στη λέξη κοινότητα. Όποιου είδους και φύσεως και να είναι αυτή.