Η Ηθική του Αθεϊσμού

[phthoggon]

Και αυτό που λέμε δεν ακυρώνει ποτέ τις ατομικές επιλογές, την ενδεχόμενη ιδεολογική αφετηρία γι' αυτές.

Δατ ις γκούντ. Αυτό είχα φτάσει σε σημείο να αναρωτιέμαι με αυτές τις συνεχόμενες νύξεις περί ηθικής, έστω κι αν φοβάμαι πως τελικά αρχίζουν περισσότερο απο ετυμολογικές διαφορές πάνω στις έννοιες τύπου κοινωνική ηθική σαν εξωτερικό πρότυπο και προσωπική. Η υπόλοιπη πρώτη παράγραφος δεν απαντάει σε κάτι που έχω πει εγώ, αυτό που μπορώ να σου πω είναι μπράβο, την έχετε μεγάλη. Κάντε τώρα και τον υπόλοιπο κόσμο να συμφωνήσει μαζί σας. Όχι να συμφωνήσει μόνο ότι η ανάλυση είναι σωστή, αλλά ότι οι λύσεις που προτείνετε είναι επιθυμητές σαν επιλογή, προσωπική και κοινωνική.

Θυμάμαι να λες σε ένα παλιότερο σου ποστ "(πόσοι καταθλιπτικοί υπάρχουν στις αραβικές χώρες, λολ)". Θυμάμαι και εκείνο το τρομακτικό ποστ του λοκι στο picture thread. Και σκεφτόμουν μα είναι δυνατόν. Λοιπόν φίλε φθόγγε η κατάθλιψη δεν είναι το μόνο πράγμα που φανερώνει μια κακοδιαμορφωμένη, δυστυχισμένη προσωπικότητα, υπάρχουν κι άλλα πράγματα. Στο ποστ του λόκι γίνεται μια νήξη για το ΓΙΑΤΙ μια ολόκληρη κουλτούρα, ένα κοινωνικό πλέγμα, ΦΤΙΑΧΝΕΙ ανήμπορους, εύθραυστους άντρες αδύναμους να διαχειριστούν την οποιαδήποτε πιθανή απογοήτευση στη ζωή τους πράγμα που τους οδηγεί στο να κάνουν συστηματικά αυτή την φρικαλεότητα. Κι αυτό είναι μόνο ένα δείγμα γιατί αν το συλλογιστείς λίγο παραπάνω είναι σύσσωμο το ισλαμ που ΦΤΙΑΧΝΕΙ ανθρώπους φοβισμένους με το σώμα τους, με τους ανθρώπους γύρω τους, με τα πάθη τους και τις αδυναμίες τους, ανθρώπους κρυμμένους σε μπούρκες ή κρυμμένους σε μούσια. Ανθρώπους σκυφτούς σε τεμένη, κουλουριασμένους να ικετεύουν το θεό τους, να τρέμουν τα τελετουργικά και τους όρκους πίστης, να μισούν τους αλλόπιστους και να ζουν σε αυτόν τον αταβιστικό εφιάλτη για όλη τη ζωή τους περιμένωντας όταν λυτρωθεί το κορμάκι τους και έχουν υποστεί τη δοκιμασία να βρεθούν σε έναν κόσμο με χασίσι, γυναίκες και πιλάφι (ταδε εφη κορανι). Να γευτούν δηλαδή τα ολίγα υλικά που ακόμα κι αυτά στερήθηκαν. Αυτό θα τους έλειπε να έχουν και κατάθλιψη οι φτωχοί...

Μου θυμίζει κάτι αυτό. Υπάρχει μήπως κάποια χαώδης διαφορά του κακού ισλαμισμού με τον ιουδαϊσμό των λιθοβολιστών; Με την χριστιανορθοδοξία του αβάτου και του αγίου όρους; Με τον καθολικισμό της ζώνης αγνότητας; Με τον ινδουισμό της κάστας; Στην πραγματικότητα όχι, όσο κι αν απέχει η νοσηρότητα των πρακτικών της μιας θρησκευτικής κουλτούρας απο την άλλη υπάρχει πάντα αυτό το μίζερο πέπλο που τις τυλίγει όλες. Ο τρόμος. Ο ίδιος αλλόκοτος τρόμος για το ανεξήγητο αστραπόβροντο που μας ρίχνει ο μπελενός μέχρι την ανέξηγητη ορμή για ένα θηλυκό στήθος, για την γεύση απο ένα καλομαγειρεμένο γουρουνάκι. Για το τι συνέβη την 11η σεπτεμβρίου και γιατί γίνονται πολέμοι και κακό στον κόσμο αυτούνο. Για το ΓΙΑΤΙ, ΠΩΣ εγώ ο τοσοδούλης μπορώ να τα βγάλω πέρα χωρίς το μπαμπά μου και τη μαμά μου σε έναν κόσμο που κάποια στιγμή θα αφήσω, για να παω ΠΟΥ.

Στο δια ταύτα: Μια ευτυχισμένη, ολοκληρωμένη προσωπικότητα δε φοβάται να μην ξέρει. Γιατί της αρκεί να ρωτάει και να μαθαίνει. Και έτσι προχωράει η ανθρωπότης. Γιατί τι να κάνουμε ρε παιδάκια, δεν χρειάζεται να έχεις θεό τον κεραυνό γιατί ξέρουμε τι είναι ο στατικός ηλεκτρισμός. Δεν χρειάζεται να κουκουλώνουμε τις γυναίκες μας γιατί ξέρουμε ότι μια ισορροπημένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση διαμορφώνει ανθρώπους που δε θέλουν να ΓΑΜΗΣΟΥΝ ό,τι κινείται. Δεν χρειάζεται να νηστεύουμε γιατί το κρέας -δόξα τω καπιταλισμώ- φτάνει για όλους, μπορούμε να μάθουμε να τρεφόμαστε σωστά. Δε χρειάζεται να σκίζουμε το λαιμάρι του εχθρού, μπορούμε να το κουβεντιάσουμε σε ένα φόρουμ ή με μια μπυρίτσα παρέα. Δε χρειάζεται..

οκ, εδώ περίπου έφτασες στην επιχειρηματολογία αμερικάνων ευαγγελιστών που υποστηρίζουν την επέμβαση στο ιράκ. Μέχρι να μπεις στο μυαλό του άλλου και να μου αποδείξεις ότι ο δικός σου προσωπικός τρόπος που βλέπεις τον κόσμο είναι ίδιος με αυτόν που τον βλέπουν αυτοί, θα σου λέω ότι λες παπαριές. Το κλειδί για να μη λες παπαριές είναι ξεφύγεις από το δικό σου τρόπο να ερμηνεύεις τον κόσμο και να προσπαθήσεις να μπεις σε αυτό των άλλων. Αυτή τη γωνία σκέψης δε θα σου το προσφέρει μάλλον ο διαλεκτικός υλισμός, αλλά περισσότερο άλλα πεδία, τα οποία ανάφερα και στο προηγούμενο ποστ. Πχ σίγουρα η Κουολέμα, που έχει γνωρίσει αυτές τις κουλτούρες στις οποίες αναφέρεσαι, μπορεί να έχει να σου πει κάποια πράγματα τα οποία δεν περιμένεις να ακούσεις. Φυσικά τίποτα δεν είναι τέλειο και αυθύπαρκτο έτσι επειδή υπάρχει, όλες οι κοινωνίες κάνουν τα πράγματα λίγο καλύτερα ή χειρότερα από την άλλη, και εσύ πρέπει να είσαι στη θέση να κάνεις κριτική για τον τρόπο που ζούνε τη ζωή τους, όπως είπα στο προηγούμενο ποστ, άλλωστε μπορεί να έχεις και δίκιο.

Όταν όμως φτάνεις στο σημείο να θέλεις να ΕΠΙΒΑΛΛΕΙΣ την άποψη σου, τότε είσαι είτε Θεός είτε φασίστας, φίλε ικόνοκλαστ. Οπότε να μπεις σαν θεός η φασίστας στους ινδιάνους στον αμαζόνιο να φορέσουν ρούχα και να μάθουν γράμματα, στους μουσουλμάνους να παρατήσουν τη θρησκεία και να μπούνε στο στάδιο του σοσιαλισμού, επειδή εσύ γνωρίζεις ΑΠΟΛΥΤΑ ποιοι είναι, τι θέλουν και τι δε θέλουν, πως νιώθουν και δε νιώθουν, και επειδή η δικιά σου άποψη είναι σωστή.

...αλήθεια, τι χρειάζεται η πίστη;

σε σένα δε χρειάζεται καθόλου η πίστη! άμα θέλεις να δεις σε τι χρειάζεται για άλλους, κοίτα τους πιο προσεκτικά.

Μαλάκας φασίστας είναι κάποιος που έχει βρεί "το μηχανισμό για να ζήσει καλά τη ζωή του" ο οποίος μηχανισμός απλά συμπεριλαμβάνει και τη δική σου καταπίεση;

Ποιος έχει δίκιο τότε;

ρε φοίβε, συγνώμη, αλλά οι προβληματισμοί σου είναι σε λίγο δημοτικό επίπεδο. θες να σου πω ότι ο μηχανισμός για να ζήσει κάποιος καλά δε πρέπει να επηρεάζει αρνητικά τον άλλον δίπλα του? Η παραδοχή αυτής της άποψης διέπει όλα τα ποστ μου μέχρι τώρα.