Εξαιρετικότατο το άρθρο, γαμάνε οι Ιακωβίνοι η και ερμηνεία της ταινίας ως κατεξοχήν "αμερικανική" (και καπιταλιστική κατά βάθος, βέβαια). Διαβάστε.

The loss of our home planet promises to restore the supposed greatness of humanity, which is all that matters in this film. “Greatness,” represented in this ultra-American film, can only be forged in the process of rampaging around making yourself the scourge of some new territory. As Cooper puts it, “We’re explorers, pioneers! Not” [shudder] “caretakers.”
According to Turner, the “closed frontier” represents a danger to democracy and the American character. In order for Americans to stay Americans, or increase our essential American-ness, we have to keep advancing our boundaries. For many, the doctrine justified American adventures in imperialist colonizing, along with the plundering of landscapes and oceans, driving other life forms to extinction. And projecting further, once the Earth is exploited to the tipping point of disastrous overpopulation, exhaustion of resources, and general destruction, Americans plan to head out into space, “the final frontier.
The Nolans have dreamed up an appalling anthropocentric cosmos in which, ultimately, no living thing, no force of any significance exists but the human. That’s my idea of Hell, by the way. But the Nolans have other views that seem widely shared — celebrating humanity as it enacts American-style “dominant individualism” all alone in the empty universe.
Aliester, δεν είναι σε τίποτα υπερβολικό το άρθρο στην ανάλυση του. Απλά φαίνεται η ιδεολογική του προέλευση. Τελευταία όλο και περισσότερα πράγματα/απόψεις μου φαίνεται ότι τελικώς αναλύονται πάνω στο απλό δίπολο "άνθρωπος πολεμιστής, ουγκ, σύγκρουση, ανταγωνισμός" και "άνθρωπος-που-μαζεύει-καρπούς, :γκέη: ισομοίρασμα, πασιφισμός", αυτό κάνει και ο συγγραφέας, όπως είχε κάνει και ο κίνγκντομ όντως, τυχαίο δε νομίζω. Άσχετα βέβαια εάν εγώ συμπαθώ και λίγο τους καουμπόις.

Η ατάκα πάντως "this is impossible! no, it's necessary" μια χαρά γαμάει \m/