Πολυ τελεολογικό ακούγεται το πρώτο. Χώρια που οι αδύνατοι και οι μειονότητες δεν πολέμησαν μόνο με τα χέρια αλλά και με επιχειρήματα. Η δική σου οπτική δεν εξηγεί τη δυναμική αυτών των επιχειρημάτων σε αντίθεση με μια μεταηθική θεωρία που αποδέχεται την ηθική πρόοδο σαν κάτι βαθύτερο από ένα σχήμα λόγου.
Οι Ναζί δεν έχουν μεταηθική βάση, απλά η συζήτηση περί (λογικής της) κανονιστικής ηθικής προϋποθέτει μια cognitive βάση (εξαιρούνται μερικές ιδιαίτερες περιπτώσεις βέβαια). Η εσωτερική λογική των ηθικών κρίσεων των Ναζί (οι αδύναμοι δεν έχουν δικαίωμα στη ζωή π.χ.) δεν δεν μπορεί να αντικρουστεί από κάποιον που δέχεται μια noncognitive θεωρία αφού ο ίδιος δεν δέχεται τη σημασία της λογικής γι' αυτά τα ζητήματα.
Φιλοσοφική κουβέντα κάνω σφινότουβλε, όχι ιστορική. Αλλά και ιστορική να έκανα, κάθε πρόβλεψη νομίζω είναι ιπαρακινδυνευμένη.
