Πρόσεξε πως μόνος σου μιλάς για δυνατότητα επιβολής ισχύος μιας κοινωνικής ομάδας σε άλλη. Χώρια που αδυνατώ να καταλάβω πως δε βρίσκεις προβληματικό το γεγονός πως η ηθική του ολοκαυτώματος είναι απλά ένα παιχνίδι πλειοψηφίας που όσο το κερδίζουν αυτοί που το καταδικάζουν, όλα βαίνουν καλώς (γι' αυτούς που το καταδικάζουν!). Και ξαναεπαναλαμβάνω το βαθμό επικινδυνότητας που έχει αυτή η άποψη πέρα απ' το πόσοι λίγοι θα την υπερασπίζονταν.
Δεν ξέρω κατά πόσο μπορείς να μιλήσεις για λογική ασυνέπεια των ηθικών ισχυρισμών αν δεν αποδεχτείς τουλάχιστον κάποια cognitive μεταηθική θέση. Μετά μπορούμε να συζητήσουμε και για τα επιμέρους προβλήματα.
Η δεύτερη περίπτωση έχει ως φυσικό επακόλουθο το παιχνίδι ισχύος ακριβώς επειδή εξισώνει την ηθική με ένα παιχνίδι ισχύος. Η μια κοινωνική ομάδα προσπαθεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της και αναγκάστικα θα έρθει σε σύγκρουση με άλλες για να το καταφέρει αυτό. Η πρώτη περίπτωση δεν αποκλείει το παιχνίδι ισχύος αλλά δεν εξισώνεται με αυτό ούτε το έχει ως απαραίτητο επακόλουθο.
