Αναστοχασμός, αυτοαναφορικότητα, ειρωνία, στυλιστικές αναφορές, χαβαλές, σα να γράφει ένας δημοσιογράφος του wire μουσική για την μουσική που γουστάρει. Οι χεβυμεταλλάδες του 80'ς που αγαπάει ο φένριζ δεν καθόντουσαν να αναλύουν τι θα κάνουν, έπαιζαν ότι τους έβγαινε και αυτό που νιώθαν. Οι φενρίζ μου μοιάζει σαν ένα τυπάκι που έχει φτάσει σε σημείο να μισεί τα παλιά τους άλμπουμ και κάθεται στη δισκοθήκη του και βγάζει βινύλια για να αποφασίσει πιο είναι το πιο τρου, λες και διαλέγει παρέες για να πάει με τους πιο κουλ. Τα έχει πει σε ένα άρθρο του ο bone awl πολύ πιο καλά, ακόμα και οι "antihumanists" με το φέηκ κομμάτι από το καινούργιο άλμπουμ.






