Αντί προλόγου, θα περιγράψω το setup που είχα μέχρι πρώτινος, για να υπάρχει μια γενικότερη ιδέα του τι έχω κάνει εδώ και κανένα χρόνο.
Raspbery Pi Model B+ με USB docking station ως file server/NAS, torrent box και Raspberry Pi 2 με OpenELEC (ή OSMC ότι προτιμάει ο καθένας) για media player. Συνδεδεμένα στο δίκτυο, ο server τρέχει dietpi λειτουργικό και είναι headless (χωρίς οθόνη δηλαδή) και το δεύτερο καρφωμένο στην τηλεόραση, στο σαλόνι.
Για torrent client είχα περάσει το transmission και το ήλεγχα μέσω του web interface του. Για remote access είχα κάνει ένα free account στο remot3.it και το NAS έτρεχε με NFS/Samba και FTP protocols.
OLA POPA εκτός από μία και μοναδική περίπτωση. Τα BluRay ISO αρχεία (λέγε με ασυμπίεστο δισκάκι ~ 50GB η κάθε ταινία) αδυνατούσαν να παίξουν στο media player. Σε οποιοδήποτε μέσο, είτε δηλαδή στο Raspi2 με το OSMC, είτε στο PC με Kodi, είτε στο laptop me VLC και πάντα ethernet σύνδεση. Σκεπτόμενος τα bottlenecks που μπορεί να είχε το δίκτυό μου, και τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να streamάρει καλά τα μεγάλα αρχεία, κατέληξα στο συμπέρασμα πως φταίνε οι εξής παράγοντες:
α) η USB σύνδεση μεταξύ NAS και δίσκων
β) η 10/100 θύρες των raspberry pi's
γ) το 10/100 modem/router μου
Εδώ και μερικούς μήνες κι εφόσον ξεκίνησε συνδρομή στο netflix, χρησιμοποιούσαμε όλο και λιγότερο το OSMC στο raspi 2, επειδή όμως netflix δεν μπορείς να δεις σε περιβάλλον Kodi/Arm Linux, έπαιξε η εφαρμογή Netflix από το PS4. Έτσι το raspi 2 πέρασε σε αγρανάπαυση και είπα να ξαναστήσω τον file server/torbox μου σε αυτό, για να δω τυχόν βελτιώσεις.
Πέρασα το τελευταίο dietpi (στηρίζεται στο καινούργιο raspbian, αλλά είναι ΠΟΛΥ πιο ευέλικτο κι ελαφρύ) και αντί του transmission έβαλα το rtorrent, που έχει ως web interface το rutorrent. Πολύ πιο ελαφρύ, ίσως πιο παιδεψιάρικο ως προς τα settings του, αλλά πολύ καλύτερη διαχείριση των αρχείων γενικότερα. Για remote access υπηρεσία, ανέστησα τον λογαριασμό μου στο no-ip.com, του οποίου το μοναδικό drawback είναι ότι στη free χρήση του θέλει μια ανανέωση του hostname 1 φορά το μήνα, ώστε να είναι active. Σε αντίθεση όμως με το remot3.it που ήταν εντελώς web based, αυτό είναι κανονικό ddns, μπαίνεις με ssh από οπουδήποτε, μπαίνεις στον torrent client ή όποια άλλη υπηρεσία (για την οποία έχεις ανοίξει πόρτα στο router σου) θέλεις και κάνεις τη δουλειά σου σαν να ήσουν στο σπίτι σου. Τέλος, πέρασα και το Sonarr για παρακολούθηση σειρών και αυτόματο κατέβασμά τους.
Μαζί με κάποια εργαλεία για έλεγχο του pi (webmin, raspi-monitor) έχω περάσει αυτές τις 4-5 υπηρεσίες στην πλατφόρμα του organizr, για να κάνω ένα μόνο login από μακρυά και να βλέπω οτιδήποτε θελήσω, χωρίς να πρέπει να ανοίγω ξεχωριστά tabs στον browser. Πραγματική μαγεία.
Η τεράστια έκπληξή μου ήρθε όμως όταν έβαλα να παίξω τα γομάρια αρχεία που ανέφερα παραπάνω, από το pc και το Kodi. Χωρίς δηλαδή να έχει αλλάξει το παραμικρό από τη μεριά του player κι αυτά έπαιζαν Α-ΨΕ-ΓΑ-ΔΙΑ-ΣΤΑ. Πράγμα που σημαίνει πως τελικά, έφταιγε η κακή διαχείριση της USB σύνδεσης δίσκων/raspberry pi που γίνεται χρησιμοποιώντας πόρους του επεξεργαστή, κι αυτό που ζητούσα ήταν too much για το μηχανάκι. Το Pi2 όμως, με τους 4 πυρήνες του και καλύτερο build τα καταφέρνει μια χαρά. Και τώρα, ως player, αναμένω το ODROID C2, που είναι πολύ δυνατότερο από κάθε raspberry pi (ακόμα κι από το προ 2 ημερών 3 B+ που ανακοινώθηκε), το οποίο έχει gigabit ethernet, HDMI2.0 support, πολύ δυνατότερο επεξεργαστή και RAM, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί ως boot media τόσο SD κάρτα, όσο και emmc flash, που είναι πολύ ταχύτερο. Και στο οποίο μπορεί να εγκαταστασθεί απροβλημάτιστα android, μετατρέποντάς το σε ένα πολύ δυνατό android box, με kodi, netflix, NBA app, YouTube κι οτιδήποτε κυκλοφορεί σε android apps, ουσιαστικά γίνεται ένα android pc και καταπληκτικό media player, κυρίως όσον αφορά στα video, καθώς έχει δική του GPU κι άρα δεν περιορίζεται σε software encoding. Σκέτη καύλα, με άλλα λόγια.
