λοιπόν,
1/ η αδερφή μου γέννησε στις 7 νοέμβρη, στο Έλενα, το ίδιο νοσοκομείο που 4 χρόνια πριν πηγαίναμε για κακοήθη καρκίνο, χειρουργεία και ό,τι επακολουθεί.
οπότε δε χρειάζεται να μπω στον κόπο να εξηγήσω τα συναισθήματα που δημιουργούνται όταν πηγαίνεις στο ίδιο νοσοκομείο για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο.
Επίσης, εγώ που ποτέ δεν ήθελα παιδιά, που γενικά δεν τρελαίνομαι να βλέπω μωρά ή να έρχομαι σε επικοινωνία με παιδάκια , όταν πήρα τη μικρή στην αγκαλιά έλιωσα και ήμουν σαν ηλίθια για μερικές μέρες.
Και το πιο σημαντικό,ε ίνα ένα παιδάκι που μπορώ να του φτιάχνω τέτοια
Spoiler
και κθούλου αγιοβασίληδες και κανείς να μη μου λέει τίποτα.
2/ πριν κανα δυο τρεις μηνες, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο και συγκεκριμένα ένα βράδυ βαθιάς θλίψης και απόγνωσης μου έσκασε ιδέα για μια τεχνική ζωγραφικής η οποία στην εξέλιξή της, έχει πάρει καλές κρητικές και γενικά πολύ χαίρομαι.
βέβαια μπορεί να με οδηγεί στα όρια του αυτισμού και να μου παίρνει κάνα μήνα να τελειώσω κάτι, αλλά έτσι ήμαστε εμείς οι καλλιτέχνες. Βλαμμένοι.
Spoiler
3/ Όταν είχα αρχίσει να κοιτάω σπίτια, κάτι έγινε τέλος πάντων, δεν μπορούσα να μετακομίσω τότε και τώρα ξαναμάζεψα τα χρήματα οπότε εκεί που φοβόμουν πως θα βγάλω και άλλο χειμώνα στο ίδιο σπίτι είμαι ξανά στο ψάξιμο.
Επίσης,τα έβαλα κάτω και μου φτάνουν να παρω νέο λάπτοπ, αφού αυτό είναι λίγο πριν τον τάφο.
θα με πινκάρω.
εδιτ: 4/ χειμώνας, επιτέλους, θερμαινόμενο υπόστρωμα
