5 στους 5 ERίτες συνιστούν το ποστ ετούτο.
άρσεναλ συμπάθησα μετά τις φορές που την πετύχαμε στο τσ λ με τον παναθηναϊκό, το αήττητο πρωτάθλημα του 2004 και τα γνωστά, διάβασα και το υπερτάτσινγκ fever pitch με τις ιστορίες για το νταμπλ του '71 και έδεσε.
παίζει να είμαι και ο μοναδικός εδώ μέσα, αλλά η ρεάλ μαδρίτης του 96-02 ήταν από τις πιο στυλάτες ομάδες που έχω δει.οι παντοτινοί κατσαπλιάδες αμυντικοί, ζαμοράνο, μακμάναμαν, μιγιάτοβιτς, σούκερ, κάρλος, ραούλ, ιέρο, μακελελέ, ζιντάν και βολ πλανέ με τη λεβερκούζεν, 2-3 στο ολντ τράφορντ με τρίπλα φερνάντο ρεντόντο στον μπεργκ, ωραία πράγματα γενικά.
τα τελευταία χρόνια και κυρίως με τους γκαλάκτικος της σφαλιάρας είναι έως αδύνατον να τη αντέξεις αλλά βαδίζουμε με το δόγμα του ότι δεν αλλάζουμε ομάδα μετά από κάποια ηλικία γενικά.
edit: ξέχασα τον πιο βασικό λόγο να γουστάρει κανείς την άρσεναλ από τότε που πρωτοείδα μπάλα και δώθε.
Ντενις.Μπεργκαμπ.
Last edited by Griffith; 21-03-2011 at 00:11.
Oh, come, come be my waitress and serve me tonight
serve me the sky with a big slice of lemon.
