Quote Originally Posted by animae View Post
Το βλέπω σαν όχι κράτος προνοιας ας πούμε.
Γενικά δεν μπορώ να καταλάβω, πως είναι δυνατόν να συζητάμε για το πόσο πρέπει να πληρώνει κάποιος, ανάλογα με τα προβλήματα του.
Μια γαμημενη ζωή έχουμε, μου φαίνεται αδιανόητο να βάζουμε στο ζύγι τα όποια θέματα υγείας, για να δούμε πόσο θα πληρώσουμε.
Δηλαδή, επειδή κάποιος δεν γεννήθηκε εκατομυριούχος και του έτυχε ένα θέμα, δεν θα μπορέσει να γίνει καλά, επειδή ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ?
Με το ίδιο σκεπτικό από την άλλη, θα πρέπει να παίρνουμε και αποζημίωση από το ελληνικό κράτος γιατί οι Αθηνέζοι εισπένουμε κάθε μέρα εκατομμύρια επιβλαβή μικροσωματίδια.
Πάτε καλά γενικα?
Γιατί πρέπει να υποχρεωθεί κάποιος να σου προσφέρει υπηρεσίες υγείας, πόσω μάλλον με τέτοιο τρόπο που χρεώνεται αυτός το κόστος; Την υγεία δεν την θεωρώ δικαίωμα (ασχέτως αν είναι πράγματι πολύ σημαντικό να έχουν όλοι οι πολίτες πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας), ακριβώς για αυτό τον λόγο, επειδή δημιουργεί κάποια υποχρέωση σε τρίτους να σου παρέχουν κάτι.

Ένα δικαίωμα δε πρέπει να δημιουργεί καμία υποχρέωση πέρα από αυτή του σεβασμού του δικαιώματος, π.χ. το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης δε σε αναγκάζει να διαβάζεις ό,τι γράφω, ούτε σε αναγκάζει να μου προσφέρεις πρόσβαση τα μέσα που θα μου επιτρέψουν να εκφραστώ.

Τέλος, υπάρχουν και άλλα συστήματα, όπως η οικειοθελής φιλανθρωπία, που μπορούν να διευκολύνουν την πρόσβαση των οικονομικά αδύνατων σε υπηρεσίες που διαφορετικώς δεν θα είχαν πρόσβαση. Δε χρειάζεται να πληρώνω ένα άργο, γραφειοκρατικό και κακής ποιότητας δημόσιο σύστημα υγείας.


Υ.Γ. Και λέγοντας για φιλανθρωπία, οι ιδιωτικές οργανώσεις έχουν εφαρμόσει πολύ πιο έξυπνα και καινοτόμα συστήματα από τις κρατικές υπηρεσίες, ώστε να μην δημιουργούν ανθρώπους εξαρτημένους από την στήριξη από τρίτους, όπως το Kiva για micro-loans.