Οι γείτονές μου απ' το πρωί μέχρι και το απόγευμα φιλοξενούν το εγγονάκι τους το οποίο προφανώς έχει μεγάλο έρωτα με τα χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια. Όλη μέρα στη διαπασών άσματα όπως Ο ΡΟΥΝΤΟΟΟΟΛΦ ΤΟ ΕΛΑΦΑΚΙΙΙΙ. Οκ, έχουν πλάκα, τα σιγοτραγουδάμε όλοι σε στιγμές νοσταλγίας και χριστουγεννιάτικης διάθεσης αλλά δε χρειάζεται να παίζουν όλη μέρα στο ρηπητ.

Όταν φύγει το εγγονάκι όμως, έρχονται τα χειρότερα. Η κυριούλα αποφασίζει ότι πρέπει να κάνει τις δουλειές του σπιτιού. Πλένει πιάτα, σκουπίζει, βάζει πλυντήριο. Κάθε μέρα. Σταματάει γύρω στις 2.30-3 το βράδυ. Ξυπνάει ΣΤΙΣ ΕΦΤΑ και τακτοποιεί τα κουταλοπίρουνά της με πάθος, πετώντας τα ένα ένα στην κουταλοπιρουνοθήκη.

Ναι έχει γαμάτη ηχομόνωση η πολυκατοικία. Το υπνοδωμάτιό μου είναι φυσικά δίπλα στη δική της κουζίνα ε. Παρεμβάλλεται ένας προφανώς χάρτινος τοίχος.