Interstellar (2014)

[zumorito]

Ας μιλησουμε λιγο για την ταινια διοτι τα περισσοτερα ποστ ειναι σε φαση λεμε κατι, κραζουμε η οχι Νολαν, συγκρινουμε η οχι με Προμηθεα και προσθετουμε (...δεν εχω δει την ταινια).Ε δειτε την ντε να κουβεντιασουμε λιγο.

Το θεμα με τετοιου ειδους ταινιες ειναι τι προσδοκιες σου δημιουργουν "φιλοσοφικα" περα απο την αρτιοτητα την σκηνοθετικη, την μουσικη τη φωτογραφια κτλ.Στο 2ο κομματι ειναι πολυ καλη.Σκηνοθετικα αψογο, η μουσικη πολυ καλη,

Spoiler

το αποτομο κοψιμο της μουσικης οταν περναει σε πλανα στο διαστημα οπου επικρατει απολυτη σιωπη ειναι γαμηστερα

φωτογραφια επισης, οι ερμηνειες γενικα πολυ καλες (αν και η Χαθγουει δεν μου πολυαρεσε,ισως και ο ρολος της ηταν τετοιος).Δεν λειπουν οι αμερικανιες και καποιοι διαλογοι που εχουν αυτο το "να σου βγαλω ευκολα την συγκινηση αλλα χωρις μεγαλο βαθος" αλλα οκ αυτα δεν ειναι και τιποτα που δεν περιμενεις απο μια τετοια ταινια.

Στο κομματι τωρα του αν δλδ μια ιδεα ( στην συγκεκριμενη η μετακομιση σε αλλο πλανητη και τι θα γινει το ανθρωπινο ειδος,πως θα μας βοηθησει η προοδος της επιστημης) μπορει να πλαστει να οπτικοποιηθει και να δημιουργησει σκεψεις και συζητησεις για το μελλον και επειδη το sci-fi συγκινει ειτε εχεις διαβασει ειτε οχι, νομιζω οτι δεν τα πολυκαταφερνει.Δημιουργει προσδοκιες και πονταρει σε απαντησεις που θα δωθουν την τελευταια ωρα αλλα φευ, περισσοτερο μπουρδουκλωνεται χανοντας αυτη την ισορροπια που προανεφερα, δλδ καλη κινηματογραφηση, sci-fi που να εξαπτει και πολυ τροφη για σκεψη.Σιγουρα πολυ ευχαριστη ταινια και να πατε να την δειτε απλα περιμενα λιγακι περισσοτερα πραγματα.

Spoiler

Καποιες σκεψεις
1.Το ολο σηκηνικο με τον Ματ Ντειμον εμενα μου φανηκε ψιλοακυρο.Για ποιο λογο να τους σκοτωσει δεν καταλαβα.Ας τους ελεγε σας ειπα ψεμματα,δεν ηθελα να πεθανω, με σωσατε παμε αλλου.Ουτως η αλλως δεν ειχαν και πολλες επιλογες.
2.Αν καταλαβα καλα καποια ανωτερα οντα, πιθανον και οι ιδιοι οι ανθρωποι μετα απο χιλιαδες χρονια και αφου αντιλαμβανονται 5διαστατα, βοηθουν τους εαυτους τους στο παρελθον για να μην εξαφανιστουν αφηνοντας τον πρωταγωνιστη να εισελθει σε μια μαυρη τρυπα και δινοντας του ενα μερος και μια γευση των δυναμεων που αυτοι κατεχουν.
Οκ αλλα ας πουμε γτ αφου χρησιμοποιει και ελεγχει τη βαρυτητα υποτιθεται σαν εργαλειο καθεται και ριχνει βιβλια η στελνει μορς,παρε ενα μολυβι ξερω γω και γραψε. Oταν παρατηρεις το παρελθον σε μια συστοιχια παραλληλων συμπαντων οπου καθε στιγμη χρονικη αντιστοιχει και σε ενα αλλο, δεν μπορεις να επεμβεις παρα μονο να παρατηρεις αλλα αυτο καταργειται απο τη στιγμη που ουτως η αλλως επεμβαινεις εκτος και αν οταν δαμασεις τη βαρυτητα οπως υπαινισσεται σε αρκετες στιγμες της ταινιας ( κατι που κανει ο μακκοναχι εστω και σε μικρο βαθμο) μπορεις να το παραβλεψεις. Δεν ψαχνουμε για επιστημονικη αληθεια ε (εδω εβλεπαν τη μαυρη τρυπα), sci-fi βλεπουμε απλα σκεφτομουν να βρω πως το αντιλαμβανεται και κουμπωνει συμφωνα με το πλαισιο που εχουν ορισει και ειχαν στο μυαλο τους