Λοιπον ,οι Μαστοντον ειναι μια απο τις αγαπημενες μου μεταλ μπαντες.Οταν ειχε βγει το Leviathan ειχα παθει σοκ.Μεχρι το Crack the Skye ητανε οτι καλυτερο ειχε αναδειχθει στο συγχρονο μεταλ για μενα.Με αρεσαν ολες οι φασεις τους ,δλδ κοπανιδι φαση Remission ,μετα πιο εγκεφαλικο κοπανιδι σε Leviathan και Blood Mountain με καποια προγκ μερη και στους δυο δισκους.Αυτο που γουσταρα ητανε ναι μεν τα ριφφς τους ακουγοτανε καργα επιθετικα και ανεξελεγκτα αλλα μετα απο λιωσιμο καταλαβαινες την προγκ νοοτροπια που ειχαν ενσωματωσει.Οταν βγηκε το Crack the Skye ( πανελληνιες εγραφα θυμαμαι) ειχα χαζεψει απο τη κατευθυνση που πηραν και αρχισα να ακουω λιγο Rush.Η αληθεια ειναι οτι με αρεσε παρα πολυ και αυτος ο δισκος και τον ακουγα καιρο.Η ανυπομονεσια μου για τον επομενο δισκο ( The Hunter ) τους ητανε τεραστια αλλα δεν τρελαθηκα ιδιαιτερως σε φαση με κουρασε ,και κατα τη γνωμη μου επρεπε να εχει 5 με 6 τραγουδια λιγοτερα.Ξεχωρισα το The sparrow πιο πολυ απο ολα.Η παραγωγη του The Hunter δε με αρεσε γιατι ειναι πολυ καθαρη και ολα ακουγονται πολυ ''μπροστα''.Η σειρα για μενα ειναι Leviathan ,Remission,Blood Mountain,Call of the Mastodon,Crack the Skye.
Στο προκειμενο,απογοητευθηκα απο το Once more round the sun παρα πολυ ,και το ακουσα προσεκτικα .Μου φαινεται ανευρο και η παραγωγη χλιαροτατη.Τα φωνητικα δε με ξινιζουν γιατι μου αρεσουν γενικα οι περιεργες φωνες ( ενδεχομενως και παραφωνες).Το κακο ειναι οτι θυμαμαι να βαζω δισκο Μαστοντον και να κυλαει σα νερο και να σκεφτομαι διαφορα λογω κονσεπτ.Επισης λατρευω τα artwork μεχρι το κρακ δε σκαι αλλα μετα στα επομενα απαραδεκτα για τα γουστα μου.Κατα τη γνωμη μου (παντα) πρεπει να ξαναγυρισουν στο Matt Bayles γιατι ηξερε μπαλαρα στην παραγωγη,να στραφουν στο κοπανιδι και να αφησουν το προγκ ροκ για τους φλωρους και τους μαρσ βολτα.Προφανως και δεν ξεγραφω Μαστοντον αλλα με εχουν απογοητευσει και ειναι κριμα.
