όταν ήμανε μικρός έψηνα τον πατέρα μου, όταν βλέπει κόκκινο από μακριά, να πηγαίνει αργά ώστε να μη σταματήσει τελείως πριν το πράσινο, για να μη μας "πιάσει" το φανάρι.