μία τελευταία σημείωση (γκουχ, αχεμ): αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο και συνήθως σε κάτι τέτοιο αναφερόμαστε όταν λέμε "θέλουμε δημοκρατία/δημ. δικαιώματα" (και η ταύτιση είναι λάθος, ναι). Το να γίνεται αυτό τώρα μέσω των δημοκρατικών διαδικασιών, ώστε να συμβάλλει ο καθένας στη διατήρηση του καθημερινά και όχι με μία de facto αρχή, ως γνωστόν είναι ο καλύτερος συνδυασμός. Επειδή η ελευθερία του λόγου και της τέχνης και του να αμφισβητείς και να διαμορφώνεις το δικό σου χαρακτήρα είναι επίσης σημαντικό μέρος αυτών των αξιών, ας πάει να γαμηθεί λίγο η ασφάλεια και η απόλυτη σιγουρία ότι το καθεστώς μας θα ζει και θα επιζεί εις τους αιώνες των αιώνων, και τίποτα δε θα πάει ποτέ στραβά, το κομβικό σημείο της αρχής του απολυταρχισμού. Το έχω ξαναπει κάπου, αλλά υπήρχαν κάτι σαν πολλ μετά τις δολοφονίες του μπρέικβικ, στο οποίο οι (περισσότεροι) νορβηγοί έλεγαν ότι είναι προτιμότερο να διατηρήσουν το καθεστώς της ελευθερίας τους και να δώσουν το βάρος στην καλυτέρευση του πολιτισμού τους, για να μη συμβεί ποτέ ξανά κάτι τέτοιο, παρά στο να βάλουν τριανταπέντε αστυνομικούς σε κάθε γειτονιά.Originally Posted by sfinotouvlaki
