Δεν υπάρχει το γονίδιο του εγωιστή και του αλτρουιστή. Κι όταν μιλάμε για εγωιστικά και αλτρουιστικά γονίδια, μιλάμε στη γλώσσα των ανθρώπων για να συνεννοούμαστε ως προς τα αποτελέσματά τους. Τα γονίδια δεν έχουν συνείδηση για να καταλαβαίνουν από τέτοια. Με ανθρώπινα κριτήρια, όλα τα γονίδια στο μικροεπίπεδο είναι εγωιστικά. Αν τα βάλουμε σε μια σούπα όλα θα ανταγωνιστούν για να αντιγραφούν, και η αποτελεσματικότητά τους ως προς αυτό είναι που θα κρίνει αν θα διαδοθούν στην επόμενη γενιά.
Απλά κάνεις κριτική σε πράγματα που δεν ισχύουν έτσι όπως τα κριτικάρεις. Ίσως κάτι δεν έχεις καταλάβει για το τι λέει η βιολογία γι' αυτό, ίσως έχεις διαβάσει κριτικές ανθρώπων που δεν ξέρουν, γενικά, κάτι, αλλά δεν ξέρω κανέναν να λέει "το γονίδιο του εγωιστή". Δεν υπάρχει κανένας βιολόγος, όσο δογματικός και να'ναι που να πιστεύει ότι είναι δυνατόν να υπάρχει το γονίδιο του εγωιστή. Η επιρροή των γονιδίων είναι πολύ πιο υποβόσκουσα από αυτό. Αν ήσουν παλιότερη χρήστρια θα έβλεπες των ΑΓΩΝΑ που έχω κάνει σε συζητήσεις με άτομα που υποστήριζαν ότι υπάρχει επιρροή του DNA στη συμπεριφορά και την ψυχοσύνθεση σε επίπεδο εθνικοτήτων. Κανείς δε μίλησε για αυτό ως τρόπο επιρροής του DNA στη συμπεριφορά. Επίσης δεν υποστήριξα ποτέ καμία κοινωνιοβιολογία, δεν ξέρω καν τι είναι πρώτη φορά εδώ τον συναντώ τον όρο. Εγώ με τη βιολογία ασχολούμαι ξεκάθαρα από χόμπι επειδή είμαι αθεράπευτο geek και διαβάζω μόνο ό,τι μου κινεί το ενδιαφέρον. Πράγμα που με περιορίζει στην ιστορία της εξέλιξης, στους μηχανισμούς της και στα ζωάκια, τα δεντράκια και τα λουλουδάκια που ζουν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη και στους τρόπους που τα καταφέρνουν.
Για να καταλάβεις τι θα πει αλτρουιστικό και εγωιστικό γονίδιο.
Θα ξέρεις ότι οι άνθρωποι είναι θηλαστικά. Αυτό σημαίνει ότι εμείς, τα καγκουρώ, τα ποντίκια, οι ελέφαντες και οι νυχτερίδες έχουμε όλοι μαζί έναν κοινό πρόγονο, το πρώτο θηλαστικό (κάτι που μοιάζει πάρα πολύ με ορνιθόρυγχο). Αυτό το πρώτο θηλαστικό (σαν τον ορνιθόρυγχο που δεν απομακρύνθηκε πολύ από κείνο το ζώο) γεννούσε και αυγά, και κατέβαζε και γάλα. Γιατί όμως πέτυχε όμως τόσο πολύ; Σε σχέση με τα ξαδερφάκια του που είχαν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά αλλά δεν κατέβαζαν γάλα, αυτό έπρεπε να ξοδέψει περισσότερη ενέργεια για να μεγαλώσει τα παιδιά του. Πώς είναι δυνατόν να επιβίωσε σε έναν κόσμο όπου κάθε ίχνος τροφής είναι αυτό που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο θάνατο και την επιβίωση; Τα ξαδερφάκια του θηλαστικού αυτού, αφού γεννούσαν τα αυγά τους, τα παρατούσαν στην τύχη τους και ήταν έτοιμα να ξεκινήσουν την παραγωγή φρέσκων αυγών, χωρίς την κούραση και το ρίσκο επιπλέον αναζήτησης τροφής. Όμως, αυτή η έξτρα επένδυση ρίσκου, χρόνου και ενέργειας, οδηγούσε στο να επιβιώνουν πιο πολλά ορνιθορυγχάκια, γιατί απλά είχαν έτοιμη τροφή από τη μαμά.
Μάλιστα, η αύξηση των πιθανοτήτων επιβίωσης μέσω της στρατηγικής "ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΓΑΛΑ" ήταν τόσο μεγάλη, που απ' αυτήν γεννήθηκαν όόόλα τα θηλαστικά και κυριάρχησαν πάνω στον πλανήτη. Πιστεύεις εσύ ότι η ορμονική σούπα της θηλάζουσας μητέρας, με όλες τις προφανείς συνέπειες που έχει στην ψυχολογία της, δεν έχει προκύψει εξελικτικά; Πιστεύεις ότι διαφέρει πολύ από θηλαστικό σε θηλαστικό; Και πόσο ποια να διαφέρει όταν πιχί με τους χιμπατζήδαι μοιραζόμαστε το 98% του γονιδιώματος;
Φαστ φόργουορντ μερικά εκατομμυριάκια χρόνια. Πάμε στους πιθήκους. Ας περιοριστούμε στο ζήτημα της γονεϊκής φροντίδας. Βλέπουμε ότι όλα τα σκιλζ που αφορούν την εύρεση τροφής, την επικοινωνία, τη χρήση εργαλείων, την πολυπλοκότητα των κοινωνικών σχέσεων, το τι κάνουν για ξερή διασκέδαση, τα μαθαίνουν μέσω της παρατήρησης. Το παιδάκι είναι προσκολλημένο πάνω στη μαμά για πολλά πολλά χρόνια, ενώ σε ορισμένα είδη ακόμα και μη-συγγενείς αναλαμβάνουν το ρόλο του δασκάλου. Η παρατήρηση και η κοινωνική μετάδοση της πληροφορίας ήταν το επόμενο εξελικτικό λέβελ-απ. Τα περισσότερα θηλαστικά φροντίζουν να δίνουν μαθήματα στα παιδιά τους, αλλά οι πίθηκοι ξέφυγαν ως προς το χρόνο και την προσπάθεια που καταβάλλουν γι' αυτό. Γιατί συνέβη αυτό; Γιατί επιβίωναν με το ίδιο ξόδεμα ενέργειας, περισσότερα παιδιά μ' αυτή τη μέθοδο από ότι με το να σπαμμάρουμε κουτσούβελα και να τ' αφήνουμε στην τύχη μας. Η συμπεριφορά αυτή "φαίνεται" αλτρουιστική, αλλά σε γονιδιακό επίπεδο είναι ξεκάθαρα εγωιστική.Πιστεύεις εσύ ότι αυτό το ένστικτο για γονεϊκή φροντίδα και για μαθητεία των παιδιών με φροντίδα της κοινωνίας και της οικογένειας δεν έχει επιπτώσεις στην κοινωνία και την ψυχολογία; Ή πιστεύεις ότι υπήρξε μια μέρα που ήταν δύο πίθηκοι και ΦΟΥΠ! έγινε μια μετάλλαξη και γέννησαν ξαφνικά homo-sapiens; Όλοι παιδιά ολονών ήτανε και μοιάζανε όσο μοιάζεις εσύ με τους δικούς σου. Απλά, με τις σταδιακές αλλαγές στο περιβάλλον και τις απαιτήσεις του, τα είδη ακολουθούν από πίσω.
Η λογική του όμως "με στενοχωρεί εκεί που το πάνε αυτές οι επιστήμες, πρέπει να'ναι ψέματα" είναι κατ' εμέ όμως προβληματική. Είναι η λογική αυτή των ανθρώπων που αντιδρούν στον Κοπέρνικο και το Γαλιλαίο γιατί αποκαλύπτουν ότι η Γη (και μαζί της ο άνθρωπος) δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος. Είναι η λογική αυτών που αντιδρούν στο Δαρβίνο γιατί "δεν μοπρεί να προήλθαμε από τον πίθηκο, αυτό μας κάνει πιθήκους" Wake up and smell the coffee εγώ λέω. Γενικά, η φύση δεν βρίσκεται εδώ για να μας ευχαριστήσει με τη λειτουργία και τις συνήθειές της ούτε φαίνεται να υπάρχει κάποιο κίνητρο στη δημιουργία μας. Αν αποδειχτεί τελικά ότι είμαστε αυτόματα και ότι η συνείδηση δεν είναι παρά μια ψευσδαίσθηση, τότε αυτό θα ισχύει είτε σε στενοχωρεί είτε όχι. Εγώ θα 'θελα να μην ισχύει τελικά αυτό, αλλά δεν βλέπω πώς η επιθυμία μου αυτή μπορεί να επηρεάσει την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα. Επειδή πιστεύω ξεκάθαρα σε μία πραγματικότητα που δεν ορίζεται από την ύπαρξή μας, αλλά υπάρχει ανεξάρτητη από μας, υπήρχε πριν από μας και θα υπάρχει χωρίς εμάς, οδηγούμαι απ΄αυτό στο συμπέρασμα ότι η πραγματικότητα αυτή δεν ενδιαφέρεται ούτε επηρεάζεται καθόλου από το γούστο μας και τη γνώμη μας γι' αυτήν.
