γουχου, σοβαρή μουσικολογική συζήτηση ξανά στο ER (για Darkthrone? ε ντάξει τι να κάνουμε..)
Για να σε δω και σένα λοιπόν, μιας και ο Ρα έγραψε μερικά πράγματα (αν και "είναι καλή σύνθεση και αφήνει τα crust σημεία" δεν αρκεί) μιας και το γελοίο είναι κακή λέξη, πολύ κακή για όσους τουλάχιστον τους λέει κάτι. Όσον αφορά την ουσία του κομματιού/υποκειμενική αίσθηση που σου δίνει. Όχι "κάποτε σε μία συνέντευξη του 1997 ο fenriz είχε πει δε θα παίξω ποτέ epic metal" ή "οι darkthrone είναι κακέκτυπα" (και γω πιστεύω ότι είναι αλλά τέτοιου είδους μετα-κρίσεις δε πιστεύω ότι επηρεάζουν τη raw μουσική κρίση, εξού και το γνωστό φαινόμενο "αυτό είναι τρομερή μαλακία, αλλά ρε πούστη μου τα σπάω". Πιθανοί τρόποι για να το κάνεις αυτό είναι να αναφέρεις: τον τύπο των συναισθημάτων/παραστάσεων που σου δημιουργεί, την ποιότητα τους, την εσωτερική ειλικρίνεια της μπάντας (αυτή που φαίνεται μέσα από την ίδια τη μουσική, όχι τα "έξω") γενικά το ΝΟΗΜΑ βρε αδελφέ.
Εγώ δεν έχω να πω πολλά, συμπαθητικό είναι, υμνητικό, "βαθύ" και ταυτόχρονα παιχνιδιάρικο, ειλικρινές και μόνον κάτι ολίγον αφελές, έχει μια ποιητικότητα λίγο κυρίως σε κάτι νότες του φένριζ, ένα παγωμένο γυρισματάκι Tm darkthrone που δημιουργεί ένα λίγο πιο σύνθετο συναισθηματικό "κόσμο", γενικά ωραίο αλλά χωρίς replay character, δεν υπάρχει η ιδιαιτερότητα και το μυστήριο που δημιουργεί ένα προσωπικό, πρωτότυπο όραμα το οποίο έχουν τόσο άλλα κιτσάτα και λάθος και metal invader συλλογή '97 έπικ μέταλ πράγματα που μου αρέσουν. Σας βάζω και ένα που θυμήθηκα τώρα έτσι για το καλτιλίκι και για να με καταλάβετε (χοχο us metal thread takeover)






