electric requiem.
δεν ξέρω τι να κάνω για να γίνω κατανοητός, μια ύστατη προσπάθεια πριν πάω να φάω τις μπαλίτσες με μέλι-φυστικοβούτυρο-σοκολάτα-βρώμη που έχω και μοιάζουν τρομέρα με snickers ίσως.
α) ποιος χέστηκε για την μέρκελ, πιο πολύ μας ένοιαξε ο πετρής ο γαϊτάνος που πρόδοσε το ομοφυλοφιλικό κίνημα και πήγε με τους φασίστες
β) στηλιτεύω το γαμημένο απλό πράγμα του: να απαγορεύεται η κυκλοφορία στο κέντρο της αθήνας, να πετάει κάποιος σχόλιο του στυλ "γαμημένη χούντα", γιατί φίλοι μου οποιαδήποτε απαγόρευση κυκλοφορίας στους ανθρώπους μιας χώρας είναι χουντική πρακτική (περιμένω ποστ που θα το αμφισβητεί αυτό, εκεί φτάσατε) και ένας άλλος να λέει χαριτωμένα "μην κάνετε έτσι, δεν φτάσαμε ακόμα εκεί!". δεν πειράζει να μην καταλαβαινόμαστε όμως όλα καλά.






