
Originally Posted by
pol_pot
Εγώ πάντως δεν υπερασπίστηκα τον Καζαντζάκη ως άνθρωπο και ούτε θεωρώ όλο του το έργο τρομερό.
πχ στο βιβλίο του για την Ισπανία ο τρόπος που περιγράφει το τι βλέπει και βιώνει και η άποψη του περί αυτών δύσκολο και να εξηγηθεί αλλά και να δικαιολογηθεί.
Η εξίσωση με "μπουζουκτσή" όμως είναι άκυρη, δήθεν και λιγάκι το ύφος (σου) του φωστήρα.
Από τη λογοτεχνία πέρασαν καμένοι, μπέκρες, ψυχικά ασταθείς, ψυχικά τίγκα ασταθείς, "μεθυσμένοι απ'το θεό, εθισμένοι στη ζωή", λάτρεις μειράκιων και κορασίδων, ανασφαλείς, αναποφάσιστοι κοκ.
Και κάποιοι από αυτούς άφησαν και έργο.
Αλίμονο αν κρίνονται μόνο από τις προσωπικές τους ατέλειες.
(Α! Και τις μούτζες δεν τις ρίχνω εγώ, εγώ είμαι μία κυρία)