Είμαι πολύ συγκινημένη γιατί το πάρκινγκ της καινούριας μου δουλειάς είναι το πάρκινγκ του παλιού Village όπου πέρασα τεράστιο μέρος των εφηβικών μου χρόνων πίνοντας φραπέ με baileys (μούρη, νόμιζα) στο virtuality cafe στις 8 το απόγευμα (και αναρωτώμενη μετά γιατί δε με παίρνει ο ύπνος) και βλέποντας ταινίες κάθε Σάββατο.
