Black Swan (2010)

[Amnesiac.]

Χμ δε διαφωνώ, όλα αυτά υπάρχουν, πάντα υπήρχαν στις ταινίες του, αλλά εμένα αυτό είναι που με κάνει να τον λατρεύω, ότι χώνει όλα αυτά τα στερεότυπα (το ρέκβιεμ ας πούμε είχε απείρως περισσότερα) για να "καθαρίσει" από παράπλευρους συνειρμούς, να τα κάνει όλα εύκολα και φιλικά στη σκέψη για να επικεντρωθεί στο μήνυμα που θέλει να περάσει και να κατευθύνει εκεί ακριβώς που γουστάρει τη σκέψη του θεατή. Κάτι σαν ακουστική εκτέλεση κάποιου ροκ κομματιού ας πούμε.
Για μένα αυτό είναι ταλέντο και δε το βρίσκω ρηχό για να είμαι ειλικρινής.

αυτό που λες είναι ακριβώς ο λόγος που σιχαίνομαι το ρέκβιεμ ασπούμε, αυτός ο εκβιασμός του ΤΩΡΑ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΕΓΩ

Εμένα πάλι μου αρέσει αυτό, δηλαδή σε κάποια φάση κατά τη διάρκεια της ταινίας έπιασα τον εαυτό μου να φωνάζει "ΜΠΕΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΑΡΟΝΟΦΣΚΙ" (στο περίπου δηλαδή), αντίθετα είμαι πιο επιφυλακτικός για ταινίες χωρίς συγκεκριμένο νόημα, που αφήνουν το θεατή να ταξιδέψει με τη σκέψη του (πώς τα λέω) και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, σε πολλές περιπτώσεις αισθάνομαι ότι ο δημιουργός απλά δεν έχει κάτι να πει.