καταρχήν η εποχή brandon & co ήταν η εποχή εκστασίεκστανό και λοιπής επικότητας, μαζί με γκανζ εν ρόουζες και νιρβάναζ. δημοτικό δηλαδή. αν τα συνδυάζω σωστά δλδ, γιατί η μνήμη δε τραβάει καλά.
γυμνάσιο: οι μεγάλες ανακαλύψεις και αλλαγές. άπειρες κακογραμμένες κασσέτες (σε tdk τα αγαπημένα, σε raks τα υπόλοιπα, original τα υπεραγαπημένα), βινύλλια όταν έπαιζαν λεφτά (πρώτο βινύλιο έβερ το ride the lightning). κάπου προς τα τέλη άρχισαν και τα σιντιά. επικές παραγγελίες αντικαταβολή από rock city και περίεργους τύπους στις αγγελίες του hammer (πχ ο μετέπειτα no remorse) και αναμονή σε αναμμένα κάρβουνα μέχρι να φτάσουν στα χέρια μας. η παρέα το έψαχνε αρκετά προς κάθε κατεύθυνση και η μεταλλική αλληλεγγύη μοίραζε τις γνώσεις απ'όλους σε όλους... οπότε εκτός από Maiden, Metallica, Paradise Lost, Skyclad, Slayer και πολλά τέτοια 'γνωστά' ακούγαμε πσαγμένες - για τα δεδομένα μας πάντα - θρασιές (sodom, kreator, hallows eve, dark angel, holy terror), ατμοσφαιρικούρες (δε θυμάμαι κάτι για highlight, tiamat;), χεβι&παουερμεταλλιές (manilla road, sanctuary, blind guardian). επίσης μυηθήκαμε στα 2 πρώτα Solitude Aeturnus και στους Candlemass αλλά και στους My Dying Bride. Τώρα που το σκέφτομαι, στη 3η γυμνασίου άλλαξε ο κόσμος όλος.
Λύκειο όλα τα υπόλοιπα, αρκεί να χαν "metal" δίπλα.
Βαριέμαι ΠΟΛΥ σήμερα στη δουλειά.
