Τέτοιες λίστες, ειδικά αν συμπεριλαμβάνουν άτομα των οποίων η ενοχή δεν έχει αποδειχθεί, είναι εντελώς τραγικές και δε προσφέρουν τίποτε χρήσιμο σε θέματα ασφάλειας. Η συντρηπτική πλειονότητα πράξεων κακοποίησης ανηλίκων γίνεται από συγγενείς, όχι τυχαίους γείτονες ή περαστικούς.
Από εκει και πέρα όμως, μιας και είναι σχετικό θέμα, επειδή η οποιαδήποτε εισαγγελική δίωξη είναι πράξη που εκπροσωπεί το Δημόσιο, κι ως εκ τούτου λογοδοτεί στο σύνολο των πολιτών, πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη διαφάνεια που απαιτεί την δημοσίευση των ονομάτων των κατηγορουμένων (άλλο αυτό, κι άλλο η κατάταξη τους σε λίστες επικίνδυνων ατόμων). Καταλαβαίνω μεν τον κίνδυνο να ενοχοποιείται από την κοινωνία κάποιος πριν ακόμη δικαστεί, αλλά από την άλλη καθιστά και το κράτος υπόλογο για τις πράξεις του (π.χ. επιτρέπει να κρίνουμε αν μία δίωξη είναι εντελώς άδικη ή αν έχει πολιτικούς στόχους).
