Δουλειά.

[Comte de Saint-Germain]

δεν λαμβάνεις όμως υπόψη σου άλλους παράγοντες όπως:
1)οικογενειακό περιβάλλον.αν σου τα πρήζουν από πρώτη γυμνασίου να περάσεις Νομική,τότε θα πας προετοιμασμένος για να περάσεις Νομική.Μπορεί (πολύ πιθανό κιόλας) στην πορεία να μην σου αρέσει,να μην μπορείς να περάσεις μαθήματα,και απλά να τα παρατήσεις.ή να θελήσεις να σπουδάσεις κάτι άλλο.
2)ακόμα και αν ένα παιδί τραβούσε καψούρα με την μαγειρική,πολύ δύσκολα θα σπούδαζε κάτι σχετικό,αν οι δικοί του ήταν στην Upper Class-δεν θα μπορούσαν βεβαίως-βεβαίως να δεχθούν την κριτική για την επιλογή του παιδιού τους από το κοινωνικό περιβάλλον.οπότε?φάε σκατά και πίεση και γίνε ότι είναι κοινωνικά αποδεκτό.αν στην πορεία το σιχαθείς και τα παρατήσεις δεν έχει σημασία,σημασία έχει να περάσεις.άσε που λένε και το εμετικό "αν περάσεις θα βγάλεις και την σχολή".τα ποσοστά που λένε ότι 1 στους 3 παρατάει την σχολή του στην Ελλάδα και περίπου το 40% τελειώνει σε χρόνικα περιθώρια πολύ μεγαλύτερα από το φυσιολογικό δεν τα έχουν δεί αυτοί οι μαλάκες γονείς.
3)Αν ένα παιδί προέρχεται από ένα περιβάλλον χαμηλής διαβίωσης,πολύ δύσκολα θα καταφέρει να περάσει εκεί που θέλει,ειδικά αν είναι ψηλά.Είναι τέτοιο το σύστημα που αυτόματα αποκλείει από τις "καλές" σχολές παιδιά τα οποία δεν έχουν την άνεση να διαθέσουν χιλιάδες ευρώ για φροντιστήρια/ιδιαίτερα.Και ακόμα και αν το μυαλό σου παίρνει χιλιάδες στροφές,θα βρεθεί κάποιος καλύτερος παπαγάλος από εσένα,πολύ πιο προετοιμασμένος για αυτές τις ειδικές συνθήκες ο οποίος θα πάρει την θέση σου.θα αρκεστείς εσύ λοιπόν σε μιά σχολή που είτε δεν σου άρεσε καθόλου είτε ήταν χαμηλότερη επιλογή σου.
Ειναι πάρα πολλοί γενικά οι παράγοντες που πρέπει να λάβεις υπόψη,και φυσικά ότι ένα ΠΑΙΔΙ 16-17 ετών δεν είναι τόσο ώριμο πάντα ώστε να κάνει την καλύτερη δυνατή επιλογή.

Και για τα παραπάνω φταίει το εκπαιδευτικό σύστημα ή οι μαλάκες Έλληνες γονείς που πιστεύουν ότι το παιδί τους, όπως ΟΛΟΣ ο κόσμος, πρέπει να ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ για να γίνει κάτι στη ζωή του; Καταρχας θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι όλοι οι γονείς έτσι, αλλά ακόμη κι αν είναι δεν μπορούμε να κατηγορούμε την εκπαίδευση για αυτό. Των γονιών μας μαλακία είναι και θα γίνει δική μας όταν πολλοί από μας (ελπίζω πραγματικά να μην το κάνω, θα είμαι ηλίθιος μετά από αυτά που λέω εδώ) το περάσουμε στα παιδιά μας. Όλη αυτή η νοοτροπία έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στην Ελλάδα, με τις πανελλήνιες όπως είπα να είναι σε μεγάλο βαθμό λοτταρία, δηλαδή ένα 80% να μην περνά στην πρώτη του επιλογή και να μην ΞΕΡΕΙ ούτε τι ακριβώς είναι αυτή, ούτε τι ακριβώς οι υπόλοιπες επιλογές του και κατά συνέπεια να επιλέγει το μέλλον του βάσει του ΤΙΤΛΟΥ.
Επίσης να πω ότι, όπως έχει η παρούσα κατάσταση πλύσης εγκεφάλου στην Ελλάδα, δυστυχώς τα παιδιά που επιλέγουν μη πανεπιστημιακά επαγγέλματα (εννοώντας αυτά που θέλουν πτυχίο, αλλά όχι πανεπιστημίου) δεν το κάνουν κατά κανόνα επειδή τα γουστάρουν, αλλά επειδή με πανελλήνιες δεν πέρασαν πουθενα και ΠΡΕΠΕΙ να σπουδάσουν κάτι. Μην τα ρίχνουμε λοιπόν στον (ανύπαρκτο) επαγγελματικό προσανατολισμό του σχολείου, και αξιοπρεπής να ήταν εμείς δεν θα ανοίγαμε τα ματάκια μας να δούμε πέρα από τη μύτη μας.