Μαζί σου φιχχχερ στο θέμα ηλικίας-ετοιμότητας για τόσο σοβαρή απόφαση, αλλα εμένα το ποιντ μου ήταν κυρίως ότι και αυτή την ελάχιστη ενημέρωση που μπορεί να έχει κανεις ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ γιατί στα σχολεία είναι πλήρως μαλάκες και άχρηστοι σε αυτό τον τομέα, το συνηθισμένο είναι ο καθένας στα 17 του να μην την αποζητά καν. Δηλαδή να κατεβάσει 5 οδηγούς σπουδών σχολών που πιθανώς τον ενδιαφέρουν για να δει τι μαθήματα κάνουν μέσα κι αν είναι όντως ό,τι φανταζόταν, να ρωτήσει μερικούς γνωστούς του επαγγελματίες για το πώς είναι τα πράγματα στη συγκεκριμένη δουλειά (μη μου πείτε πού να τους βρει, αν θες βρίσκεις, πληροφορίες ζητάς στο κάτω-κάτω). Δεν είναι κάτι τόσο τραγικό και σε προσγειώνει αρκετά στην πραγματικότητα σε σχέση με το πώς έχουν τα πράγματα. Και μαζι με αυτές τις πληροφορίες μπορείς όντως να πάρεις μια αρκετά συνειδητοποιημένη απόφαση για το που πας. Εξάλλου, μπορεί στα 17 σου να μην είσαι σε θέση -προφανώς- να ξέρεις ΑΚΡΙΒΩΣ τι θες να κάνεις στη ζωή σου, αλλά αν δεν είσαι στην κοσμάρα σου εντελώς μια γενική αντίληψη την έχεις (πχ θέλω να γίνω μηχανικός) οπότε και η σχολή σου να μην αποδειχθεί ότι ειναι ακριβώς αυτό που θες να ακολουθήσεις, ε, στη χειρότερη κάνεις ένα μεταπτυχιακό και κάνεις αυτό που θες (δεδομένου ότι ειναι παρεμφερές). Αν τώρα περάσεις γεωλογία και ανακαλύψεις στο 3ο έτος ότι τελικά ήθελες να γίνεις ψυχολόγος, ε πρέπει στα 17 σου να μην πήρες το θέμα "επαγγελματική ζωή" όσο σοβαρά θα έπρεπε.
