το διάβασα κάπου στα 16, χωρίς να έχω ιδέα για το χάιπ και τον σαλιντζερ που έγινε ερημίτης και τα τοιάυτα και απο τότε είναι απο τα αγαπημένα μου.
δεν ξέρω άμα το διάβαζα τώρα πως θα μου φαινόταν και καταλαβαίνω αυτό που λέει ο shadowking.αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι εννοείτε με το "δεν παει κάπου" και δεν είναι "βαριά φιλοσοφία" και γιατί τελοσπάντων θεωρούνται τούτα προϋποθέσεις για να είναι ένα έργο αριστούργημα.