Εφ' όσον μιλάμε ότι η πραγματική αντίθεση δεν είναι ανάμεσα στους έλληνες και τους εβραίους αλλά σ' αυτούς που προσπαθούν με την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο να εξουσιάσουν και σ' αυτούς που μάχονται για την ελεύθερη γνώση, το φυλετικό κριτήριο είναι άκυρο και αδιάφορο. Άρα γιατί να λέμε Έλληνες και Εβραίοι εφ' όσον δε μιλάμε για καταγωγή αλλά να μη λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, αφού ένας Έλληνας (στην καταγωγή) μπορεί να είναι "εβραίος" όπως το λες εσύ
Γιατι αυτοί (οι όποιοι εβραιοι, δεν ειναι θεμα καταγωγης, ούτε για μας ουτε για αυτους) το κανουν με την βια,
με προπαγανδα, με υπουλες μεθοδους, με τις τραπεζες, με την τρομοκρατια, με την έλλειψη παιδειας κ πληροφορησης.
και αφού ένας εβραίος μπορεί να είναι έλληνας όπως το εννοείς εσύ
όποιος μαχεται για την ελευθερη γνωση απο όπου καν ειναι
Επομένως λοιπόν η χρήση εθνικών προσδιορισμών όσον αφορά με το ποιοι είναι το εμείς και ποιοι είναι το αυτοί στην υποτιθέμενη πάλη μέσα στην οποία ζούμε είναι στην καλύτερη περίπτωση εσφαλμένη και παραπλανητική και στη χειρότερη περίπτωση δόλια και καθοδηγητική.

Όσον αφορά τώρα την υποτιθέμενη ανωτερότητα των αρχαίων Ελλήνων. ΞΕΠΕΡΑΣΤΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΑΝΕ 2500 ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ. Η σκέψη του ανθρώπου έχει εξελιχθεί τόσο πολύ από τότε και ύστερα από το τέλος της ελληνιστικής εποχής η συνεισφορά του ελληνικού πολιτισμού είναι ελαχιστότατη συγκρινόμενη με την ευρωπαϊκή την αμερικάνικη και την ασιατική. Τρόποι σκέψεις και ανάλυσης της πραγματικότητας από Ιδιοφυΐες της εποχής όπως του Αριστοτέλη σήμερα είναι απαράδεκτες και παιδαριώδεις: Ο Αριστοτέλης π.χ. υποστήριζε ότι τα βαρύτερα σώματα πέφτουν πιο γρήγορα από τα ελαφρύτερα και δεν μπήκε καν στον κόπο να διεξάγει ένα πείραμα για να αποδείξει τα λόγια του. Χρειάστηκαν 1000 χρόνια μέχρι που ο Γαλιλαίος είπε (εν συντομία) "Παρατηρώ, θεωρώ, ελέγχω, επαναθεωρώ" και από τότε η εξέλιξη της θετικής σκέψης ήταν πολύ μεγαλύτερη από όλην την προσφορά των αρχαίων ελλήνων μαζί. Εν πάσει περιπτώσει αυτό που θέλω να πω είναι ότι η χρονική και πολιτισμική απόσταση που έχουμε από τους αρχαίους Έλληνες είναι τόσο μεγάλη και οι απόψεις τους σε πάρα πολλά ζητήματα τόσο παρωχυμένες που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να αξίζει να καρπωνώμαστε μόνο εμείς τη δική τους συνεισφορά στη σκέψη και στην ελευθερία του ανθρώπου απ' την άγνοια και λιγότερο ένας Γερμανός που η "εθνική" του φιλοσοφική σχολή έχει όσο να πεις σεβαστεί και εξελίξει την αρχαιοελληνική σκέψη και φιλοσοφία πολύ περισσότερο από τον οποιονδήποτε έλληνα και στο πολύ πιο πρόσφατο παρόν.

Το πόιντ μου είναι λοιπόν ότι καλά όλα και άγια με τους Έλληνες και τους Κινέζους και τους Αιγυπτίους, αλλά είτε την πυξίδα την είχε εφεύρει Έλληνας είτε Κινέζος, εμάς, ύστερα από τόσον καιρό το ίδιο μας κάνει. Γι' αυτό ας πάψουμε να συζητάμε τα ζητήματα της ανωτερότητας στο σύνολο και ας αναζητήσουμε τι είναι αυτό που θα μας κάνει ανώτερους εμάς σαν ανθρώπους.

Πίσω τώρα όμως από αυτήν την αναζήτηση της γνώσης και την υποτιθέμενη βελτίωση, δε θεωρείς πιθανό ότι κρύβεται μία προσπάθεια να καπηλευτεί η ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει κάπου και η σκοτεινή αλήθεια της ανθρώπινης φύσης ότι αισθάνεται ανώτερη ακόμα κι όταν δεν έχει κάνει τίποτα για να αυτοβελτιωθεί, αρκεί να ανήκει σε μία ομάδα που τη θεωρεί καλή και ανώτερη; Δεν πιστεύεις ότι αυτό αναπόφευκτα είναι σημάδι αδυναμίας και μπορεί πολύ εύκολα να χρησιμοποιηθεί και να κάνει κακό; Δεν πιστεύεις ότι σε κάθε εθνικιστική ιδεολογία ως τώρα τα κίνητρα των κρατούντων ήταν πάντα αυτά και όχι η αγνότητα και η ελευθερία που επικαλούνταν;

ΥΓ για την αρχαιοελληνική σκέψη: Μιλάμε για αυτήν σα να ήταν κάτι ενιαίο, και σαν οι απόψεις των αρχαίων να ήταν σωστές. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν ισχύει, αλλά δεν μπορεί και να ισχύει, γιατί οι διαφωνίες ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες ήταν το ίδιο βαθιές όσο και σήμερα. Π.χ. ποιος έχει δίκιο για τη φύση των προαγμάτων, ο Πλάτωνας, ή ο Δημόκριτος; Το να μιλάμε συλλήβδην για την αρχαιοελληνική σκέψη ως ανώτερη έχει κι αυτό τις αναπόφευκτες αντιφάσεις του...