rethinking greeklish and spelling

[Phoebus]

Ωραία λοιπόν, στη περίπτωση που καταργήσουμε την ορθογραφία ας δούμε τι προτείνεις:

όλα τα διπλά σύμφωνα, μερικά ο, ε, ι (φωνητικά εννοώ αυτά τα γράμματα) όταν δεν είναι στην αρχή ή στο τέλος της λέξης, ειδικά στις λέξεις που συναντάμε πιο συχνά ανορθόγραφες. Αλλωστε τέτοια έχουν γίνει πάρα πολλά τα τελευταία 30 χρόνια, και μερικά σε ειδικές περιπτωσεις αφορούσαν και καταλήξεις.

Λες τη λέξη "εννοώ" (η πρώτη λέξη με διπλό σύμφωνο που έγραψες παραπάνω). Και προτείνεις να γίνει ως εξής:

Ενοώ
Ενοείς
Ενοεί
Ενοούμε
Ενοΐτε
Ενοούν

Αλήθεια πιστεύεις ότι θα αρχίσει ο κόσμος να γράφει έτσι; Για να βγάζει νόημα φωνητικά τουλάχιστον, τα διαλυτικά με τόνο στο "ενοΐτε" νομίζεις θα τα γράφουν όσοι επιλέξουν το δικό σου κανόνα; Διότι, αν δε το γράφουν, φωνητικά θα διαβάζεται "εvoίτε", το οποίο μετασχηματίζεται σε "ενίτε", και δε θα βγάζει κανένα νόημα οπότε αναγκαστικά δημιουργείται εξαίρεση για να περιγράψει το συγκεκριμένο λήμμα. Αν συνεχίσεις θα δεις τι γίνεται στους επόμενους χρόνους του ρήματος.

Γενικώς, αυτό που προτείνεις δημιουργεί ένα κατασκεύασμα που για καθετί που δε βγάζει νόημα δημιουργεί έναν ξεχωριστό κανόνα ώστε να βγάλει. Και ξαφνικά θα φτάσεις σε μία γλώσσα που δεν περιγράφεται με απλούς κανόνες, αλλά με πάρα πολλούς. Και θα είναι απίστευτα σύνθετη και απίστευτα άκαμπτη και θα είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις νόημα στους νεολογισμούς επειδή τα εσωτερικά λήμματα στη γλώσσα έχουν αυξήσει την εντροπία. Αν σου έδινα τη λέξη "ενίτε" θα μπορούσες να βρεις τη ρίζα της στη λέξη "νους"; Θα νόμιζες ότι είναι όνομα μεξικάνου σεφ μάλλον.

Και γενικώς δικέ μου, υπάρχουν ένα σωρό επιστήμονες, μαθηματικοί και φιλόλογοι που ασχολούνται με το θέμα. Εσύ τι ρόλο βαράς πλην του κομπλεξικού αντιδραστικού μαλάκα;