Κάνε το φεστιβάλ σου σαν κύριος. Βγάλε το κράνος, το χαρτοκούτι, το δίσκο, μέχρικαι το άγιο δισκοπότηρο για οικονομική ενίσχυση σαν κύριος. Το να μου αμολάς όμως ως φρούραρχους οργανωμένους ΝΑΡ-ο-φοιτητές στις γωνιές για τον κάθε τζαμπατζή (myself included) ή να με βάζεις να ρίξω τα μούτρα μου σε γνωστούς μου/αγνώστους μου στην είσοδο "δεν έχω φράγκα ρε μάγκα, άσε με να μπω, είμαι φτωχός, τα 'φαγα στη Μητροπόλεως για ψώνια, γουοτέβα" και να με βάζεις αντιμέτωπίσω το βλέμα του αριστερού που σου κάνει τη χάρη επειδή νομίζει ότι είναι καλύτερος από σένα είναι λίγο δύσκολο να το καταπιώ. Και στην τελική με αυτό το φεστιβάλ υποτίθεται ότι καλείς εμένα τον τελευταίο τον αναρχοαριστερό στη φάση σου με την (και καλώς και κακώς νοούμενη) κομματική προπαγάνδα σου για να σε γνωρίσω και να δω το πολιτιστικό σου δρώμενο παράλληλα με τα φυλλάδιά σου, τις αφίσες σου και τα συνθήματά σου. Δηλαδή να πληρώσω για να ακούσω τις ιδέες σου και να με χρεώνεις για να μπω στο πάρκο ΜΟΥ. Και περιφράσσεις κι ένα χώρο με το έτσι-θέλω (αναφέρομαι στο φράχτη που στήθηκε ανάμεσα στο πάρκο των σκύλων και το πάρκο του Φωκά). Που στην τελική εγώ έμενα 5 χρόνια στη γειτονιά, ν' απολογηθώ που βολτάρω εκεί; (Νταξ, λίγο υποκριτικό αυτό, αλλά ελπίζω να γίνεται σαφές το point μου)
