Συνέβαινε συχνά το του μισαώρου, αλλά μία φορά που έγινε ΔΙΩΡΟ (ναι), θέσπισα το "δεκάλεπτο όριο", το οποίο λόγω κακής προϊστορίας δεν θα επέτρεπε από τούδε και στο εξής ουδεμία καθυστέρηση άνω των δέκα λεπτών και μηδέν δευτερολέπτων. Τις επόμενες πεντέξι φορές, το ραντεβού έγινε εντός του δεκαλέπτου. Την επόμενη, είδα τον άνθρωπο αυτόν να έρχεται από μακριά, απόσταση ξερωγω πενήντα μέτρων, όταν το ρολόι έδειξε ακριβώς δέκα λεπτά, και παρότι τον έβλεπα, σηκώθηκα και έφυγα. Από τότε και μετά δεν ξαναϋπήρξε ποτέ καθυστέρηση, αν και ομολογουμένως είναι καθυστερημένα πράγματα όλα αυτά.
