Η ηθική σαφώς και προϋπάρχει της θρησκείας, ως ένα σύστημα κανόνων για το πώς να λειτουργείς μέσα σε μια κοινωνία, ακόμα και οι κοινωνικές ομάδες των ζώων έχουν κώδικες συμπεριφοράς. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει και πολύ σχέση με ουμανισμό, κλπ όπως την συσχετίζουμε. Είναι πάντα διαπλεκόμενη με την εκάστοτε μεταφυσική της κοινωνίας, και πιθανότατα μέσω αυτής σταδιακά σχετίστηκε άμεσα με την οργανωμένη θρησκεία.
Ενας άθεος κατά κανόνα θα είναι ηθικός σύμφωνα με τις αρχές της θρησκείας από την οποία αποστασιοποιήθηκε, μια και διαμέσου αυτών γνώρισε τον ουμανισμό και την αγάπη προς τον πλησίον ή το ότι όλος ο πλανήτης είμαστε αδέλφια, κλπ. Κατά κάποιον τρόπο, η αποστασιοποίηση αυτή κράτησε τις πιο ευγενείς όψεις της θρησκείας (διαφωτισμός, μαρξισμός, αναρχισμός, οικολογία) πετώντας σταδιακά όλο το υπόλοιπο καταπιεστικό ηθικό σύστημα.
Και έρχομαι πάλι στο προηγούμενο ποστ μου για να τονίσω αυτό, το ότι η αθεϊα δείχνει να είναι προϊόν μιας καλά θεμελιωμένης καταπιεστικής θρησκείας ή μεταφυσικού συστήματος, συνεπώς θα εμπεριέχει πάρα πολλά στοιχεία της στην νοηματοδότηση του κόσμου, αν όχι σε οντολογικό επίπεδο (θεότητα ή μόνο ύλη), σίγουρα σε μεδοδολογικό/ερμηνευτικό (πώς αποδεικνύουμε την "αλήθεια" μας) και κατά συνέπεια κανονιστικό (ηθική: αφού τα πράματα είναι έτσι, προχωράμε και στο δια ταύτα).
