Συμφωνώ ότι όλα είναι αλληλένδετα, όλα είναι σύστημα (δεν το εννοώ με την έννοια του κατεστημένου εδώ), γι' αυτό μου φαίνεται ακατανόητο -για κάποιον που θεωρεί ότι τα πάντα είναι αλληλένδετο σύστημα- να έχει μια τέτοια άποψη για την έννοια της εξουσίας, τον καθορισμό των ιστορικών διαδικασιών μέσα στους αιώνες κ.λπ., όπως αυτή που διαφαίνεται στις προηγούμενες απαντήσεις σου. Από εκεί και πέρα, το ότι όλα είναι αλληλένδετα δε σημαίνει ότι η ανάλυση (βλ. διαχωρισμός) είναι περιττή ή μη επιθυμητή. Κατά την άποψή μου, είναι απόλυτα απαραίτητη για να υπάρξει σύνθεση.
ο μέσος πιστός, στο μυαλό του, έχει φθάσει σε σημείο να διαχωρίζει τη θρησκεία από την εκκλησία, επειδή δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε να αποκρύψει τη διαφθορά της εκκλησίας. οπότε σου λέει ότι η εκκλησία είναι κάτι "ανθρώπινο", εξού και τα ελαττώματά της, ενώ η θρησκεία και η πίστη κάτι "θεϊκό" και πέρα από την κατανόηση του ανθρώπινου νου. με αυτό το επιχείρημα καθαρίζει σε κάθε συζήτηση. η θεμελιώδης διαφωνία μου είναι στη "θεϊκή" προέλευση της θρησκείας,Αυτά τα δυο φαίνεται να μη συμφωνούν μεταξύ τους πάντως και είχα την εντύπωση πως η θεμελιώδης διαφωνία σου δεν ήταν κάτι τόσο αφηρημένο όσο η θεϊκή ή μη προέλευση της θρησκείας, αλλά, όπως έγραψες, το τι σε επηρεάζει στην καθημερινότητά σου (για παράδειγμα, η διαφθορά). Το αν θέλει ντε και καλά ο μέσος πιστός να αποκρύψει τη διαφθορά της εκκλησίας δεν μπορώ να το ξέρω στ' αλήθεια*, αλλά σημασία έχει ότι κάνει το διαχωρισμό. Τώρα, το αν όλοι κάνουν το διαχωρισμό όπως τον παρουσιάζεις εσύ, ούτε αυτό μπορώ να το ξέρω. Πιθανόν κάποιοι να τον κάνουν. Ο διαχωρισμός που συναντώ συνήθως εγώ δεν λέει κάτι για τη θεϊκή προέλευση της θρησκείας, λέει απλώς ότι μπορούν οι παπάδες (ή όποιοι άλλοι) να είναι κλέφτες, αλλά οι πράξεις τους δεν αντιπροσωπεύουν όλους όσοι δηλώνουν θρησκευόμενοι (χριστιανοί ή οτιδήποτε άλλο). Το οποίο σημαίνει ότι α) ακόμη και αν κάποιος συμφωνεί με την ερμηνεία των κειμένων με τους παππάδες, δε σημαίνει ότι αποδέχεται τις πράξεις τους ως έκφραση αυτών των ερμηνειών β) δεν αποδέχεται τις ερμηνείες των κειμένων, της έννοιας της θρησκείας κ.ο.κ. Το αν κάποιος θέλει να κάνει την αντιπολίτευσή του εντός ή εκτός του υπάρχοντος πλαισίου της οργανωμένης θρησκείας και για ποιους λόγους θέλει το ένα ή το άλλο, έχει να κάνει με την κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Πάντως, εντός ενός τόσο πολύπλοκου και αλληλένδετου συστήματος, είναι δύσκολο ακόμη και το να καθοριστούν ικανοποιητικά τα όρια αυτού του πλαισίου.κατ' επέκταση η ίδια η θρησκεία είναι το μέσο ώστε ο κόσμος να ακολουθεί την εκκλησία (και να μάθει ότι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς κεντρική εξουσία, οπότε να ακολουθεί την εξουσία).
*Η εμπειρία μου πάντως λέει ότι γενικά δε συμβαίνει αυτό. Οι περισσότεροι "μέσοι πιστοί" που έχω γνωρίσει, κατεβάζουν χριστοπαναγίες αδιακρίτως στους παπάδες και όταν έχουν γεννητούρια και θανάτους τρέχουν σ' αυτούς που έβριζαν. Λόγω "παράδοσης" συνήθως. Όπως κάνουν και οι περισσότεροι "μέσοι άθεοι" που γνωρίζω.
