O Asimov και οι 3 νόμοι της ρομποτικής, που έγιναν 4 στην πορεία όταν προστέθηκε και ο μηδενικός νόμος ως δικλείδα ασφαλείας για το γενικότερο καλό, αναφέρεται τόσο συχνά ως ο θεμέλιος λίθος της τεχνητής νοημοσύνης γιατί καλύπτει απόλυτα την συμπεριφορά μιας τεχνητής νοημοσύνης. Δηλαδή ο άνθρωπος δημιουργεί κάτι το οποίο θα συμβάλει στην "ευημερία" και την "πρόοδο" του ανθρώπινου είδους, εξασφαλίζοντας ακριβώς ένα μέλλον όπου δεν θα υπάρχει ο φόβος ή ο κίνδυνος, στο οποίο το δημιούργημα θα θελήσει να πάρει τη θέση του δημιουργού καταλήγοντας σε ένα μέλλον Matrix, Terminator, Animatrix, X Files - Ghost in the Machine, Ex Machina κτλ, δείχνοντας ξεκάθαρα την θέση που θα ήθελε ο άνθρωπος-δημιουργός για το δημιούργημα του, ακόμα και αν αυτό βάζει το ρομπότ στη θέση του "υπηρέτη" - φύλακα.
Δεν είναι καθόλου παράλογο λοιπόν να αναφέρονται οι 3 νόμοι ώς σχεδόν ευαγγέλιο σε κάθε κουβέντα για τεχνητή νοημοσύνη και ρομπότ, είτε μεταξύ ανθρώπων που ασχολούνται με sci-fi, είτε ακόμα και μεταξύ ανθρώπων που η "δουλειά" τους είναι να δημιουργήσουν τεχνητή νομοσύνη και να μελετηθούν οι εφαρμογές της.
Μιλάω για τεχνητή νοημοσύνη και όχι για ρομπότ βιομηχανικής παραγωγής.
Συν επίσης ότι ο Asimov δεν έγραφε cyberpunk, ούτε τον ενδιέφερε να περιγράψει έναν χρόνο κ τόπο όπου ξεκινώντας από διαφορετικές κάθε φορά αφετηρίες κ να διηγηθεί μια ιστορία για ένα δυστοπικό μέλλον, αλλά χρησιμοποιόντας το επιστημονικό του υποβαθρο στην συγγραφή του να θέσει ερωτήματα και να διαπραγματευτεί καταστάσεις σε έναν αυστήρα ορισμένο συγγραφικό κόσμο με κανόνες που πηγάζουν από την επιστήμη της εποχής του και ένα όραμα για το μέλλον, παρά από κάτι πιο αφηρημένο.

Για το τόπικ τώρα. Αρκετά έχουν αναφερθεί ήδη και θα επανέλθω.
Να προσθέσω 3 σειρές
το Falling Skies: σχεδόν στα όρια του b-movie, εξωγηινη εισβολή - ανθρώπινη αντίσταση, αλλά καθηλωτικό κ με σφικτοδεμένο σενάριο, όπου καταφέρνουν να περιγραφούν πολύ καλά οι δυναμικές και οι καταστάσεις που θα αναδύονταν σε ένα τέτοιο σενάριο εισβολής.
το Man in the High Castle, μεταφορά του διηγήματος του Philip Dick, καταπληκτική ατμόσφαιρα, έχοντας αποκλίσεις μεγάλες και μικρές από το πρωτοτυπο υλικό, αλλά έμενα τουλάχιστον με άφησε με μια αίσθηση πληρότητας.
το The 100: με πολύ καλή πρώτη σεζον, στη συνέχεια το παρακολουθώ με λιγότερο ενδιαφέρον, ίσως φταίει ότι την πρώτη την είδα μαζεμένη και τύχον αδυναμίες/σεναρικές αδυναμίες περνάνε σχεδόν απαρατήρητες, αλλά ενδιαφέρον παρόλα αυτά.

Πως θα γίνει να δούμε σινεμα, τηλεόραση δεν ξέρω τι, το Foundation.