Αχ, δεν νιώθεις όμορφα που είσαι ξανά μεσα στο οικογενειακό περιβάλλον μετά από τις περιπέτειες σου σαν φοιτητής; Τι σκατά σχολή τελείωσες και συ και βρήκαν τόσα να πουν τα ζωντανά που έχεις για γονείς; Εντάξει δες το σαν ένα στάδιο προς την ελευθερία και την απεξάρτηση από την οικογενειακή θαλπωρή. Και στρατό που λέει ο λόγος να πας, αν δεν έχεις γίνει άντρας ακόμα, μάλλον δεν θα σου καεί καρφάκι αν ακούσεις μπινελίκια και μαλακίες μιάς και αυτά που σου παν οι δικοί σου είναι χειρότερα. Μάλλον δεν ξέρουν πως να διαχειριστούν το άγχος τους για το μέλλον σου και τους βγαίνει σε επιθετικότητα ή αναπολούν τα λεφτά που ξόδεψαν για σένα και αναρωτιούνται τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει με τα ίδια λεφτά αν πχ δεν σε είχαν σπουδάσει. Εγώ πάντως στην θέση σου θα έκανα λίγο υπομονή, θα έκανα ενέργειες προκειμένου να μην χάνω τον χρόνο μου και να μην έχω να τους βλέπω όλη μέρα και να μην δίνω και περισσότερες αφορμές για να μου σπάνε τον πούτσο και θα βγαζα και το φυλλάδιο (που δεν καταλαβαίνω τι εννοείς με αυτό) για να την μπω και λίγο στον πατέρα μου και θα χρησιμοποιούσα και λίγη ειρωνεία για τα δικά του κατορθώματα - εκτός αν είναι γιατρός/δικηγόρος που σε κείνη την περίπτωση θα του έλεγα λίγο πριν φύγω απ το σπίτι απλά ότι "γιατρός κατάφερε να γίνει, αλλά σαν άνθρωπος δεν έμαθε ποτέ να φέρεται". Γενικά, γιατί να μην σου πουν μπράβο που τελείωσες; Δεν είναι κάποιο κατόρθωμα; δεν σου ανοίγει κάποιες προοπτικές; Τι σκατά περίμεναν; Τι θέλανε; Τι ζητάνε απο σένα δεν ψυλλιάζομαι. Τέσπα, είχα όρεξη. Μην τα λαμβάνεις και πολύ τις μετρητοίς.
