Πηγαίνω προς την δουλειά και περνάω από πολυσύχναστη πλατεία της Καλλιθέας.
Ο καιρός είναι καλός και ο κόσμος έχει βγει για τον καφέ του και το φαγητό του.
Ξαφνικά μια ταλαιπωρίαρα γιαγιά γυρνάει με κοιτάει και μου κάνει με συνωμοτικό ύφος ''θες να με γαμήσεις ε?''.
Της λέω ''όχι σήμερα μωρέ γιαγιά'' με χαμόγελο διότι αισθάνομαι σουπερ ντουπερ κουλ εμπορική φάνκυ φατσούλα που μέσα στο κεφάλι της άγγελοι τραγουδούν το take a walk on the wild side και το χαμόγελο μου κερδάει και τους παρανοϊκούς των πλατειών της Αθήνας.
Η γιαγιά όμως στραβώνει τη μάπα της και ξεκινάει και ουρλιάζει με υψίσυχνες στριγγλιές ''τι? θες να με γαμήσεις ε??? θες να με γαμήσεις??? ντροπή σου κωλόπαιδό που θες να με γαμήσεις!!!''.
Οι καφετέριες με κοιτούν και ομοίως οι θαμώνες των σουβλατζίδικων.
Άλλη μια νίκη για την ομάδα μας.
