Βρισκομαι σε πολυτελες ρετιρε για παρτυ με ολους τους φιλους μου στην Ελλαδα (ολους ομως, ειδα ατομα που εχω να δω χρονια) το οποιο εχει θεα ξερω γω ολη την Αθηνα απο τα τζαμια, ωσπου ξαφνικα για καποιο λογο επρεπε να φυγω να παω για 7Χ7. Στην επομενη σκηνη λοιπον ειμαι στα αποδυτηρια και αλλαζω, παω παιζω ενα ημιχρονο με τα αμερικανακια που εχω φιλους εδω περα, και μετα τους λεω οτι θα επιστρεψω στο δευτερο ημιχρονο, γιατι πρεπει να παω καπου.
Στο ημιχρονο κι ενω κερδιζουμε επισκεφτομαι το Jurassic Park (!!!) το οποιο ειναι χυμα, δηλαδη δεινοσαυροι ελευθεροι παντου να αρπαζουν και να τρωνε οτι ανθρωπο βρουν. Με βρισκει ενας κομψογναθος, με πεταει κατω, μου κοβει το ενα χερι απο τη βαση του, αιματα παντου, και μετα ενω ετοιμαζεται να με ξεσκισει ολοκληρο, λιποθυμαω. Στην επομενη σκηνη ξυπναω (μεσα στο ονειρο ακομα) και βλεπω τον Ονιμποτσο να με κουβαλαει στο δρομο, και να με εισαγει στο Γενικο Νοσοκομειο Αεροποριας, το οποιο ομως ολοκληρο σαν συγκροτημα εχει τη μορφη του πανεπιστημιου που διδασκω (irl) ενω δε μου λειπει κανενα χερι, παρολο που επαληθευω οτι οντως μου επιτεθηκαν δεινοσαυροι. Αφου μου πρηζουν τα αρχιδια με γραφειοκρατιες στο ΓΝΑ, με εισαγουν, μου παιρνουν αιμα, ολα καλα μου λενε και βγαινω αθικτος.
Επιστρεφω στο παρτυ φορωντας φορμες, με κοιταζουν ολοι περιεργα, εγω τους λεω τι κοιτατε μωρε επαιζα μπαλα, παω κατω στο υπογειο του κτιριου, το οποιο εχει μετατραπει στα αποδυτηρια του γηπεδου που βρισκομουν στην πρωτη σκηνη, βρισκω ενα τζιν και ενα πουκαμισο που ειχα αφησει εκει κατω, αλλαζω ξανα, παω πανω και πιανω την κουβεντα ομορφα και θαλπωρενια με ολους τους φιλους μου για τοτε που μου ειχαν επιτεθει δεινοσαυροι στο ημιχρονο του 7Χ7 και δε με αφησαν να κανω χατ τρικ.
