Τελειώνω τον 1ο τόμο του 5ου.... (pdfάρα)
Ας αρχίσω από τα θετικά. Ο σύχοντρος έχει πάρα πολλές ωραίες ιδέες, αναπτύσσει χαρακτήρες, έχει την ικανότητα να κρατάει το ενδιαφέρον σου για 5000 σελίδες. Αυτό από μόνο του λέει πάρα πολλά.
Από την άλλη, έχω να πολλές ενστάσεις. Έχει κάποια κεφάλαια που είναι μαστόρικα γραμμένα και άλλα που θυμίζουν έκθεση γυμνασίου.. Υποψιάζομαι ότι έχει συγγραφική ομάδα. Μας ζαλίζει τα παπάκια με ταξίδια/περιπέτειες/ζωές χαρακτήρων που δεν καταλήγουν πουθενά και δεν παίζουν από ένα σημείο και μετά κανέναν ρόλο στην ιστορία (μέχρι το σημείο που είμαι τώρα ε) και "ξεχνά" για χιλιάδες σελίδες άλλους σημαντικότατους ή (το απόλυτα ξενερωτικό) μαθαίνουμε τί τους συμβαίνει διαμέσου τρίτου προσώπου (απόλυτο ξενέρωμα). Ξοδεύει πάααρα πολλές σελίδες σε ανούσιες περιγραφές του τί φάγανε/'ηπιανε/χέσανε/φορέσανε και έχει την κακή συνήθεια να γεμίζει κεφάλαια με τέτοια χαζά και να ξεπετά το ζουμί του κεφαλαίου σε 2 προτάσεις στο τέλος. Όταν το κάνεις αυτό 1-2 φορές σε ένα βιβλίο, έχει τη γοητεία του. Όταν το κάνεις σε κάθε κεφάλαιο είναι βλακεία.
Επίσης, ρε φίλε έχεις φτιάξει ολόκληρο κόσμο δικό σου, είναι δυνατόν να είναι τόσο πεζός που να μετράνε σε λεύγες και μέτρα, να ζυγίζουν σε κιλά?
Οι μαγικές δυνάμεις κάποιων χαρακτήρων κάποιες φορές παίζουν σημαντικό λόγο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις οι χαρακτήρες αυτοί απλά παρακολουθούν χωρίς να επεμβαίνουν..... (όχι δεν θα σποιλεριάσω).
Έχει την ενοχλητικότατη τάση να μιζεριάζει, κυρίως με τους γυναικείους χαρακτήρες.
Και άλλα πολλά αλλά τώρα δεν προλαβαίνω.
