Είναι κάπως καμμένο χαρτί η Ουκρανία. Από τη μία το παρελθόν της στην ΕΣΣΔ την καθιστά εχθρική στην ιδεολογία της αριστεράς (δεν υποστηρίζω ότι αυτό είναι λογική συνέπεια, αλλά είναι μία πραγματικότητα, ξαναθυμίζω ότι αριστερό κόμμα εκτός από το κομμουνιστικό που και αυτό θυμάστε τι απόψεις έχει, δεν υπάρχει) αλλά και στην καπιταλιστική κριτική (ειδικά όταν πιστεύουν ότι τόσο καιρό ήταν απομονωμένοι στην σφαίρα της Ρωσίας και τώρα θα έρθει ο καλός καπιταλισμός από την ευρώπη/αμερική μεριά). Από την άλλη, το θέμα της εθνικής διχοτόμησης τελικά αποδυκνείεται περισσότερο σημαντικό από όσο νομίζαμε. Γενικά δε ξέρω τι μπορούμε να πούμε εμείς ακριβώς στους Ουκρανούς αυτή τι στιγμή εκτός από να τους χρησιμοποιούμε σαν υλικό για πολιτικές αναλύσεις. Πάντως δε μπορώ να δεχτώ ότι έπεσε σε κάποια "παγίδα" όταν η αφορμή που ψάχνει η Ρωσία είναι αστεία (δηλαδή αν είναι δυνατόν, ούτε πογκρόμ κατά ρωσόφιλων ούτε τίποτα έχει γίνει ακόμα).
