Μια βασική πτυχή της κουβανέζικης στρατηγικής γραμμής ήταν η θέση της ενάντια στις Η.Π.Α. Όμως από ένα χρονικό σημείο και μετά η κριτική στις ΗΠΑ έπαιρνε ολοένα πατριωτικά χαρακτηριστικά ενώ έχανε από την άλλη τα αντϊιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά που έπρεπε να είχε αυτή η γραμμή. Έτσι με τον καιρό χάνονταν τα αντιϊμπεριαλιστικά ένστικτα που έπρεπε να είχε ο κουβανικός λαός και ταύτισε τον αντιαμερικανισμό με έναν στείρο πατριωτισμό. Κάπως έτσι το αντιλαμβάνομαι δηλαδή. Δεν είναι αρνητικό να χρησιμοποιείς τον πατριωτισμό για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής πατρίδας και οικόμησης όμως πρέπει να προσέχεις σε ποια βάση το κάνεις. Γενικά το ζήτημα με τον πατριωτισμό σε σοσιαλιστικές χώρες όπου οικοδομούνταν ο σοσιαλισμός είναι μεγάλη συζήτηση.
