το sopranos και το wire με έκαναν να καταλάβω πότε μια σειρά είναι μεγάλη: όταν η ηθοποιία και σκηνοθεσία είναι τόσο μεγάλη που κάθε φορά που τρώνε κάτι πεινάω (από τα ξύγκια του τόνι στα καβούρια του μακνόλτη), και όταν ο άλλος πίνει club soda και σκέφτομαι ότι ναι ρε φίλε, γάμα το αλκοόλ, τέτοιο θα πίνω.
