Οι αναρχοκαπιταλιστές δεν εναντιώνονται σε κάθε μορφή εξουσίας ή νόμου. Εναντιώνονται στην ύπαρξη κεντρικής εξουσίας που επιβάλει τους κανόνες της σε όλους, ασχέτως αν υπάρχει συναίνεση ή όχι. Ο σκοπός είναι η δημιουργία κοινωνιών που βασίζονται στην έννοια τις ιδιοκτησίας και στις ιδιωτικές συμφωνίες, δηλ. κανόνες που δημιουργούνται συναινετικά από όλους τους συμβαλλόμενους και, προφανώς, δεσμεύουν μόνο αυτούς και την χρήση της ιδιοκτησίας τους.
Όσον αφορά τον καπιταλισμό, οι φιλελεύθεροι εν γένει θεωρούμε ότι τα προβλήματα του παρόντος συστήματος πηγάζουν από το γεγονός ότι οι αγορές δεν είναι ελεύθερες, αλλά ασκείται κρατικός έλεγχος που καταλήγει να ικανοποιεί τα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων σε βάρος της ελεύθερης αγοράς, παραδείγματος χάριν με κανόνες που αυξάνουν το κόστος της εισόδου ενός νέου ανταγωνιστή στην αγορά, ή με κανόνες και ενέργειες που εγγυώνται την βιωσιμότητα μίας επιχείρησης, όσο ζημιογώνα κι αν είναι (όπως π.χ. συμβαίνει με τις τράπεζες). Έτσι, εάν κάποιοι κεφαλαιούχοι και κάποιες επιχειρήσεις έχουν καταφέρει να αποκτήσουν κάποιου είδους εξουσία ή έμμεσο ρόλο στην πολιτική, αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή υπάρχουν τέτοια κέντρα εξουσίας που είναι ικανά να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους (crony capitalism).
Υ.Γ. Παρεπιπτόντως, δεν είμαι αναρχοκαπιταλιστής, αλλά δεν είμαι και τρομερά μακριά από τις απόψεις τους (βλ. minarchism). Θεωρώ ότι είναι αναγκαία η ύπαρξη κράτους και η ύπαρξη αποκλειστικώς δημόσιας αστυνομίας, στρατού και δικαστήρίων, αρκεί ο ρόλος του κράτους να περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην προστασία των ελευθεριών των πολιτών και να μην έχει νομοθετική εξουσία που θα του επετρεπε περαιτέρω εμπλοκή του στην λειτουργία της κοινωνίας και των αγορών.






