εισαι με τα καλα σου; οταν συγκροτηθηκαν οι SA ηταν πλεον πολυ αργα. η κατασταση ειναι ως εξης: αυτη τη στιγμη υπαρχει ενα γερο ρευμα πατριωτισμου-εθνικισμου το οποιο ενθαρρυνεται και απο τις "αντι-ιμπεριαλιστικες" αναλυσεις της αριστερας για την κατασταση ("ερχονται οι γερμανοι", "προδοτες της πατριδας τους" κλπ). ενα χρονο πριν, οι φασιστες πρακτικα ανενοχλητοι εξαπελυσαν ενα πογκρομ εναντια στους μεταναστες του κεντρου της αθηνας. φετος, τελουν υπο την ενθαρρυνση του πατριωτικου αναβρασμου, του ξενοφοβικου λογου των μηντια, των επιχειρησεων-σκουπα κ.α. και η μονη ταση υποχωρησης τους ηρθε οταν ισχυροποιηθηκε η εκλογικη προσεγγιση τους. και οταν λεμε "υποχωρηση", εννοουμε οτι αντε, ετσι για το καλο, φασιστες την πεσαν στην γενικη συνελευση ενος πανεπιστημιου και μια ομαδα χρυσαυγιτων επιτεθηκε σε μεταναστες εξω απ'την ασοεε, οι οποιοι ευτυχως τους εστειλαν στο νοσοκομειο, δυστυχως δεν τους σκοτωσαν.Originally Posted by kollaps
Ακόμα περισσότερο αστείο είναι να συγκρίνεις τα SA (που αποτελούνταν κατά κόρον από βετεράνους του Α' Παγκοσμίου και του γερμανικού μίνι-εμφυλίου 1919-1923) με τη Χρυσή Αυγή.
Το επικαλέστηκα γιατί ο άλλος γουστάρει να μιλάει γενικά για το πόσο φλώρικη είναι η αριστερά και τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά κι έτσι. Λες και αν ήθελε η αριστερά (πόσο μάλλον τα "ΚΝΑΤ") δεν θα μπορούσε να παίξει ξύλο με τους ξυρισμένους. Δόξα τω Μαρξ τόσα χρόνια τις έχουμε παίξει με όλο το πολιτικό φάσμα. Επειδή όμως ακριβώς οι εποχές του KPD και των SA είναι μακρινές και είναι άλλη η διάσταση του φασιστικού κινδύνου στη σημερινή εποχή (εκτός αν θεωρούμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και θα επιστρέψει ο ναζισμός), σήμερα μάλλον χρειάζεται κάτι περισσότερο και πολιτικότερο από καρικατούρες της Antifaschistische Aktion.
παραλληλα μ'ολα αυτα, η χρυση αυγη επιδιδεται σε εναν ικανοτατο λαϊκισμο (βλ. χαλυβουργια, αυτα που λεει ο βικοτνικ) και στην κατασκευη θεαματικων "υποδομων" που δημιουργουν συμπαθεια (βλ. αυτο-οργανωση στον αγιο παντελεημονα, κοινωνικο παντοπωλειο). θες βρε αγορι μου να κυνηγησεις ψηφους; με γεια σου με χαρα σου. αλλα ο αντιφασιστικος αγωνας (οπως και καθε αλλος) δεν βρισκεται στο κοινοβουλιο.
και διαβασε και το αποσπασμα που λεω παραπανω. και αυτο στο λεω ως κριτικη και στις "δυο" πλευρες (αριστερα και α/α). ενδεικτικα:
Στην ιταλική αριστερά επικρατούσε σύγχυση για το πώς θα απαντή-
σει. Οι ηγέτες της δεξιάς του PSI και των συνδικάτων, υποστήριζαν
ότι οι εργάτες και οι αγρότες θα έπρεπε να στηριχτούν στις δυνάμεις
του νόμου και της τάξης για να τους υπερασπίσουν απέναντι στη φα-
σιστική απειλή (παρά το γεγονός ότι ο στρατός, η αστυνομία και τα
δικαστήρια βοηθούσαν τις ομάδες του Μουσολίνι). Οι μαξιμαλιστές
σαν τον Σεράτι, έλεγαν απλά ότι η λύση είναι ο σοσιαλισμός, χωρίς
να προσφέρουν τίποτα συγκεκριμένο.
Όμως, κι οι αντίπαλοι τους στην επαναστατική αριστερά δεν ήταν
και πολύ καλύτεροι. 'Ελεγαν ότι οι εργάτες δεν είχαν κανένα συμφέ-
ρον να υπερασπιστούν την φιλελεύθερη δημοκρατία, και δήλωναν ότι
αν ο φασισμός κατέστρεφε το κοινοβούλιο κάτι τέτοιο θα κατέστρεφε
και τις αυταπάτες για αλλαγή μέσω του κοινοβουλίου. Μ' αυτόν τον
τρόπο κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι δεν έπρεπε να υπάρξει καμιά
ενότητα με μη-επαναστάτες εργάτες ενάντια στη φασιστική βία γιατί
κάτι τέτοιο θα μόλυνε την επαναστατική τους αγνότητα.
