δεν είναι μόνο εκεί το θέμα. οι Isis έχουν πολλά κακογραμμένα κομμάτια και πολλές στιγμές ελλειμματικής συνθετικής ικανότητας, εντελώς δυσανάλογη με τους επαίνους που παίρνουν. το the other πιο πάνω αποτελεί καλό παράδειγμα αυτού του πράγματος. Η κλιμάκωση που επιχειρεί είναι αναποτελεσματική, τα ρυθμικά του παιχνίδια και "εναλλαγές" στην αρχή έχουν ένα ενδιαφέρον αλλά τα parts που το αποτελούν είναι ασύνδετα, τα Leads είναι μηχανικά και χαζά, οι μελωδικές γραμμές αδιάφορες, όλη η εισαγωγή έχει κάκιστη χρήση των εφφέ της μπάντας που τα περισσότερα χρησιμοποιούνται χωρίς κανένα σεβασμό στη φύση του κάθε οργάνου και στην χροιά του, τα φωνητικά είναι κάκιστα (όπως συνήθως) ενώ από τη μέση και μετά είναι μονότονο με την κακή έννοια.
Επίσης - κάτι που ξεπέρασαν μόνο στο Panopticon- δεν έχουν την ικανότητα να αντιληφθούν το μουσικό κομμάτι σαν ένα "όλο" παρά σαν μια αλληλουχία ιδεών, πράγμα που ομολογουμένως φαίνεται περίεργο όταν καταφέρνουν να μείνουν σε πλαίσια concept. Κι αυτά είναι προβλήματα φανερά σε όλο το oceanic πέραν λίγων πραγματικά στιβαρών και ολοκληρωμένων ιδεών. Βάλε μέσα και το αδύναμο κόνσεπτ του oceanic (πράγμα που δεν είχαν στα celestial και panopticon)
η αποθέωση των Isis ποτέ δεν οφειλόταν στον χαρακτήρα τους, τη καλλιτεχνική συνέπειά τους και στην συνθετική τους ικανότητα (τομείς που άλλες μπάντες που τσουβαλιάζονται κάτω από το post metal όπως οι Neurosis τους πατάνε κάτω) αλλά στην αντιμεταλιά που κουβαλάγανε πάντα. Ήταν indie τύποι - άντε στις παρυφές του hardcore - σε κάθε τομέα της δραστηριότητάς τους μάλιστα, που αποφάσισαν να παίξουν βαριά μουσική (=palm mutes και heavy ενισχυτές), κι από ένα σημείο και μετά ενσωμάτωσαν έξυπνα 3-4 ετερόκλητα στοιχεία που ήταν "hot" εκείνη τη στιγμή στην εναλλακτική δισκογραφία (και που συνέχιζαν να κάνουν ανάλογα με τον ποιον έκαναν περιοδεία κάθε στιγμή). Έμφαση κυρίως στο ρυθμικό στοιχείο της μουσικης τους (Celestial), και σιγά σιγά reverbs/delays και έμφαση στο "ambient", λογική κλιμάκωσης κτλ
Το σημαντικό είναι πως επικοινωνιακά κατάφεραν να υιοθετήσουν hip στυλάκι, αλλά και την περίεργη αντίθεση του "αέρας κουλτουρέ αντιμεταλιάς αλλά και συνεχείς metal αναφορές και πατήματα" (τότε ήταν ωραίο trend το συγκεκριμένο κόνσεπτ κι εκεί βρίσκεις και τους λόγους της εμπορικής επιτυχίας σχημάτων όπως οι SunnO))) ), κάνουμε και 2-3 ambient side projects για να δείξουμε τι μουσικοί αίλουροι είμαστε. Το ότι αυτό το concept μίλησε στην καρδιά του κάθε "ανήσυχου μεταλλά" βλ Ikonoklast, HoLC και αυτή τη γενιά γενικότερα, δεν πιστεύω πως τους κάνει γενικότερα "καλλιτεχνική" μπάντα, σίγουρα δεν τους κάνει άρτιους μουσικά, ακόμα πιο σίγουρα ΣΑΤΑNΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΤΗΝΩΔΙΑ.
