o buk δεν γουσταρε γενικα την beat λογοτεχνια.κι οι συγγραφεις που γουσταρε ηταν μετρημενοι.ντοστογιεφσκι,σελιν,χενρι μιλλερ,ουιλιαμ σαρογιαν, τζον φαντε, καμυ, αντε κι ο χαμσουν που τον αναφερει σε κανα δυο ιστοριες του αν και μου φαινεται λιγο περιεργο να του αρεσε τοσο πολυ οσο οι αλλοι.του αρεσε κι ο χεμινγουει στα πρωτα του.απο ποιητες δεν γουσταρε σχεδον κανεναν οσο μεγαλωνε.ειχε αναφερθει στον παουντ και στον ελλιοτ και στον ωντεν και γενικοτερα ολη εκεινη την αγγλοφωνη μοντερνα ποιηση του 20 και του 30 αλλα μεχρι εκει.παντως οσο περνουσανε τα χρονια, δυσκολα αναφεροτανε με καλα λογια σε καποιον αλλον συγγραφεα.μαλλιστα σε μια ιστορια του μιλαει γι αυτο.λεει οτι απτη στιγμη που μπηκα στο παιχνιδι δεν ειπα καλα λογια για κανεναν.ηταν θεμα ανταγωνισμου.αυτα