Βάλτου φωτιά και κάψτο είναι το ζήτημα.
Το πάνω είναι Bonny MacLean, είναι πολύ γνωστή γιατί έχει κάνει μια σειρά από τα posters για το Fillmore Auditorium του Bill Graham στα τέλη 60s, όλα πολύ αξιόλογα και πολύ ενδεικτικά της τότε εποχής. Σε διάφορα θα βρεις στοιχεία απο άλλα καλλιτεχνικά ρεύματα, όπως πχ η αρ νουβό:
Ένω άλλες δουλειές της θα σου φάνουν σχεδόν σύγχρονες γιατί έτσι κι αλλιώς η επιρροή του όλου ρεύματος είναι αρκετά μεγάλη και αναγνωρισμένη. Αριστερά το έργο της, δεξιά σε εξώφυλλο για το ΟΖ, κλασικό ψυχεδελικό περιοδικό που έκοβε πόδια και παγίδευε ψυχές:
Με άλλα λόγια μπορείς να πεις αρκετά πράγματα για τη συγκεκριμένη καλλιτέχνις άρα εξορισμού είναι μια αξιολόγη τέτοια, όπως βέβαια και το όλο ρεύμα στο οποίο ανήκει. Το αποκάτω που βάζεις τώρα είναι ένα κουράδι μπροστά σε αυτά. Αν έβρισκα τον τύπο που το έφτιαξε θα τον πλάκωνα στις σφαλιάρες και για τα ακαθόριστα σκατά απο πίσω και για την κουραδογραμματοσειρά. Εν ολίγοις τα περισσότερα στοιχεία της αισθητικής της ψαριτρανς είναι κακοπιξελιασμένα μονταζ απο fractals, επιληπτικά χρώματα, τραγικά κιτς ψηφιακά επεξεργασμένες εικόνες απο βούδδες, καλι, γιάντρα, μάντρα αττικής και στην πιο δημιουργική της πλευρά φρικαλέα illustrations με μανιτάρια, μάγους, παλάτια και κοσμικές σφαίρες. Αν εσύ βλέπεις την παραμικρή σχέση στα μεν και στα δε, έχεις καει απο κουμπιά.










