Αν κάποιος ενδιαφέρεται πράγματι να αποφύγει το παθητικό κάπνισμα, θα μπορούσε να προτιμεί μαγαζιά (π.χ. Starbucks) που απαγόρευαν το κάπνισμα με δική τους πρωτοβουλία, δε χρειάζεται να επεμβαίνει το κράτος και να αφαιρεί κάθε δικαίωμα επιλογής.
Το π.χ. δε χρειαζόταν, μόνο τα Στάρμπαξ είναι.
Εάν δεν υπάρχει αρκετή ζήτηση για να ανοίξουν και άλλα μαγαζιά που απαγορεύουν το κάπνισμα ή παίρνουν άλλα μέτρα (εντελώς ξεχωριστό χώρο καπνιστών ή οτιδήποτε), τότε δεν υπάρχει εξίσου και επαρκής μερίδα πολιτών που ενδιαφέρεται πράγματι για το παθητικό κάπνισμα ώστε να επέμβει το κράτος.
Αυτό θα ίσχυε αν οι παρέες χωρίζονταν σε καπνιστές και μη καπνιστές.
I went down into the valley to pray.
I got drunk and I stayed all day.