Μια εικασία:
η χλωρίνη είναι διάλυμα υποχλωριώδους νατρίου NaClO ±5%. Μέσα στο μπουκάλι της χλωρίνης επικρατεί λογικά η χημική ισορροπία Cl2 + 2OH <-> ClO- + Cl- + H2O.
Σε βασικό περιβάλλον η ισορροπία είναι δεξιώς μετατοπισμένη, με προσθήκη οξέως η ισορροπία μετατοπίζεται αριστερά οπότε εισπνέουμε αέριο χλώριο (κακώς).
Τα ούρα: βασικός τρόπος για να ξεφορτώνεται ο οργανισμός την ουρία (NH2)2CO που είναι σημαντικό παραπροϊόν του ενεργειακού μεταβολισμού. Επίσης άλλες αμμωνιακές ενώσεις αποβάλλονται.
Όταν κατουρήσουμε στη χλωρίνη μάλλον σχηματίζονται χλωραμίνες: NH2Cl (μονοχλωραμίνη -άχρωμη), NHCl2 (διχλωραμίνη -ασταθής), NCl3 (τριχλωραμίνη -κιτρινωπή δηλητηριώδης και εκρηκτική). Όλες οι χλωραμίνες είναι πτητικές και δίνουν και τυπική οσμή στα κολυμβητήρια, ενώ είναι και ερεθιστικές με κυριότερη την τριχλωραμίνη.
Συνεπώς μου φαίνεται πως το πιο λογικό είναι να λαμβάνει κιτρινωπή χροιά η χλωρίνη άμα κατουρήσει κανένας.
Απ'την άλλη, πρέπει να κατουρήσει πολύ και να είναι πυκνά τα ούρα για να δουλέψει αυτό το πράμα.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ πως τα ούρα έχουν χρώμα από τη μάνα τους, κυμαινόμενο από υποκίτρινο - πρασινωπό μέχρι καφέ, κόκκινο ή πορτοκαλί αναλόγως τη διατροφή, τη λήψη υγρών και διάφορες ασθένειες και λοιπές καταστάσεις.
Προσπαθώ να σκεφτώ κάποια αντίδραση κάποιου άλλου συστατικού των ούρων με κάποιο συστατικό της χλωρίνης αλλά δε μου'ρχεται κάτι.
Πληροφοριακά για όποια Χημικότα ενδεχομένως συμμετάσχει, στα ούρα βρίσκουμε βασικά: νερό ουρία κρεατινίνη ουρικό οξύ άλατα χλωρίου/καλίου αμμωνία και ίχνη ορμονών και λοιπών στοιχείων
