Anti, επιτέλους με το τελευταίο σου post λες μια τεράστια αλήθεια: το "Si Monumentum..." είναι η βέλτιστη δουλειά του συγκροτήματος. Είσαι πολύ σωστός σε αυτό το σημείο. Για το "Κένωσις" σε βρίσκω λίγο άδικο στην κρίση σου. Είναι πολύ ωραίο (απλώς ωραίο?) και σε τελική ανάλυση δεν μπαίνουν και πολλά κομμάτια με τη ριφάρα του 3ου κομματιού. Τα υπόλοιπα μέχρι το τελευταίο δεν τα 'χω αγοράσει ακόμη και τά 'χω λίγο συγκεχυμένα στο μυαλό μου. Τον "Πάρακλητο", που τον πήρα κάπως βιαστικά και από κάποιου είδους "fanboy-ισμό", τον θεωρώ καλό μέχρις ενός σημείου. Τα κιθαριστικά του θέματα δε μου άρεσαν, κάποια φωνητικά αντίθετα μου άρεσαν πολύ κ.λπ. κ.λπ. Κάπου ισορροπεί το πράγμα.
ΥΓ1: το "Fas" ποτέ δεν το χώνεψα. Είναι το black metal που με εκνευρίζει. Εντάξει έχει κάποια ένταση, αλλά του λείπουν οι μελωδίες. Έχει βέβαια το "Bread...", αλλά εγώ το black metal μου το θέλω κάπως έτσι:
Το αγιάζι των ριφς να σου ξυρίζει τις παρειές.
ΥΓ2: Anti, μαζί σου και στο θέμα του Funeral Mist. Θα έλεγα όπως είναι οι τελευταίοι Satyricon για το black'n'roll (λέμε τώρα...), οι τελευταίοι Grand Magus για τον επικό ήχο (λέμε τώρα...), έτσι είναι και ο Arioch για το no compromising black metal (λέμε τώρα...).
