Δεν ξέρω γιατί πρέπει να αντιμετωπίζουμε ένα τέτοιας σημαντικότητας θέμα με μια reactive στάση απέναντι σε ένα δυνητικό ατύχημα, ενδιαφέρομαι όμως πραγματικά να το καταλάβω. Για το ένα τσέρνομπιλ, υπάρχουν κάτι κατοστάδες μονάδες που λειτουργούν 5-6 δεκαετίες σχεδόν απροβλημάτιστα. Μπορείτε να συνεχίσετε να προτιμάτε τους ΑΗΣ οι οποίοι δεν έχουν κίνδυνο να ανατιναχτούν και να σκοτώσουν καμιά 200αριά χιλιάδες λαό με τη μία όπως μια μονάδα παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, με συνέπεια να χαρακτηριστεί σαν παγκόσμια τραγωδία. Μπορείτε όμως και να αναλογιστείτε τι τίμημα (περιβαλλοντικό και υγειονομικό) πληρώνουμε για τη λειτουργία τους, σε βάθος χρόνου. Μπορεί το ισοζύγιο αυτό να σας φέρει προ εκπλήξεως.

Και μη μου πείτε για ανανεώσιμες. Καλές, χρυσές, ο δρόμος για το μέλλον, σύμφωνοι, αλλά ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ, ποτέ για ένταση παραγωγής, όχι τουλάχιστον στο βραχύ και μέσο μέλλον.

Είναι θέμα διάθεσης και σοβαρότητας απέναντι σε τέτοιας κλίμακας θέματα, γι' αυτό και συμφωνώ απόλυτα με ποστ Μαρίλιον, όσο θα είμαστε ασόβαροι θα είμαστε ανέτοιμοι για κάτι τέτοιο.

Παρόλα αυτά η πυρηνική ενέργεια είναι στη συνάρτηση κόστους - απόδοσης σαφώς ανώτερη από οποιαδήποτε άλλο προϊόν και μπορεί να στηρίξει ολόκληρη την εθνική οικονομία (σε φάση που στην περίπτωσή μας στεγνά την σώζει κιόλα). Η Γαλλία δείχνει 3 δεκαετίες τώρα το παράδειγμα.

Τέλος, Eni, μαζί με το ατύχημα που είχες, μήπως χτύπησες και το ήδη ταλαιπωρημένο κεφάλι σου?